วรีบไสหัวไปเถอะ!”
กริยามารยาทที่เลวร้ายเป็นอย่างมากของจวินโม่ซีนี้ หากมาอยู่ในยุคปัจจุบันนี้ละก็คงจะถูกผู้ป่วยร้องเรียนไปตั้งนานแล้ว
แต่อารมณ์ของเฟิงอวิ๋นซิวก็ดีเป็นอย่างมาก เขาไม่ได้กล่าวอะไรออกมา
ในที่สุดพวกเขาก็ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ ข่าวของการกลับไปยังตำหนักตงจี๋ของนายน้อยอวิ๋นซิวก็ได้กระจายออกไป
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “ภารกิจในครั้งนี้ข้าไม่ได้ทำสำเร็จ สำนักหุ่นปีศาจได้ซ่อนราชาหุ่นเชิดเอาไว้ซึ่งมีพลังความสามารถเทียบได้กับท่านเจ้าตำหนัก ถ้าหากจะรับมือกับสำนักหุ่นปีศาจ ก็ขอเชิญให้เจ้าสำนักออกศึกด้วยตนเอง!”
“เป็นไปได้อย่างไร? มีสิ่งที่แข็งแกร่งเช่นนั้นอยู่ เจ้า…”
เฟิงอวิ๋นซิวเผชิญกับคู่ต่อสู้เช่นนั้นอีกทั้งยังมีผู้อาวุโสอู้ซานเข้าไปร่วมอีก แต่เขากลับยังไม่ตายตกไป
เจ้าหมอนี่รับมือได้ไม่ง่ายดายจริง ๆ
ไป๋อู๋ห่ายกล่าว “ในตอนนี้ข้าจะคิดทบทวนดูให้ดี ตลอดทางมานั้นก็ลำบากเจ้าเสียแล้วอวิ๋นซิว ไปพักฟื้นให้ดีเถิด!”
“อื้ม!”
หลังจากที่เฟิงอวิ๋นซิวกลับไปยังตำหนักของตนเองแล้วก็ได้ถามขึ้น “เฉียนเยี่ยยังไม่ออกมาอีกหรือ?”
“เรียนนายน้อย คุณชายมู่หรงยังอยู่ในการเก็บตัว!”
“ครานี้เขาเก็บตัวค่อนข้างนานไปหน่อย!”
หลังจากที่เฟิงอวิ๋นซิวกลับมาแข็งแรงแล้ว พลังจิตของมู่เฉียนซีเองก็ฟื้นฟูขึ้นมาได้พอประมาณแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้ายังจะต้องไปกลับไปยังตำหนักตงจี๋อีกครั้งหนึ่ง เพื่อนำเอามู่หรงเฉียนเยี่ยออกมา สมุนไพรวิญญา
