กเจ้าออกไปหรือไม่?”
เมื่อรู้ว่านายหญิงเดินทางมาเทือกเขาเมฆามืด พวกเขาก็นำกำลังคนตามมาทันที เมื่อนางมีอันตรายพวกเขาก็จะได้ลงมือช่วย
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ดีเลย!”
จื่อโยวยิ้มพลางกล่าว “คนงาม ไอ้คนที่รังแกเจ้าเมื่อครู่ข้าก็ได้กำจัดไปหมดแล้ว เจ้าจะให้รางวัลข้าสักหน่อยหรือไม่ล่ะ อย่างเช่น…”
ตูม! ค้อนสีทองขนาดใหญ่ง้างขึ้นตีหัวของจื่อโยว
จื่อโยวรีบหลบ และที่ที่ยืนตรงนั้นก็เกิดหลุมขนาดใหญ่ขึ้น!
“จื่อโยว ข้าบอกเจ้ากี่ครั้งกี่หนแล้วว่าอย่าได้ลวนลามนาย…”
“อย่าได้ลวนลามผู้หญิง!”
คราก่อนเขาตื่นเต้นเกินไป จึงได้เผยตัวตนของนายหญิงออกไป แต่ครั้งนี้ซิงเฉินระมัดระวังคำพูดของตัวเองมากจึงรีบแก้
บนพื้นนั้นที่เกิดหลุมขนาดใหญ่เพราะค้อนของเขา ทำให้ทุกคนตะลึงจนตาค้าง
ชายหนุ่มผู้หน้าตาน่ารักผู้นี้ทรงพลังมาก!
จื่อโยวกล่าวบ่นว่า “นี่ก็ไม่ได้ นั่นก็ไม่ได้ อยู่กับเจ้าข้าจะกลายเป็นพระแล้ว เจ้ามันเหลือเกินจริง ๆ!”
ซิงเฉินเดินมายืนข้างกายมู่เฉียนซี และกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคารพว่า “บาดแผลบนร่างท่าน เป็นพวกสำนักหุ่นปีศาจนั่นใช่หรือไม่ที่เป็นคนทำ ให้ซิงเฉินไปคว่ำสำนักนั่นแก้แค้นให้หรือไม่”
ถึงแม้ว่าซิงเฉินกับจื่อโยวจะเป็นลูกน้องของจิ่วเยี่ย แต่มู่เฉียนซีกลับไม่รบกวนพวกเขา ต้องการจะกำจัดเอง แต่ราชาหุ่นผู้นั้นทำให้นางมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี ควรจะรีบจัดการให้เร็วที่สุด!
ทันใดนั้นจื่อโยวก็เอนตัวไปกระซิบข้างหูมู่เฉียนซีว่
