แค่เป็นคนที่ชอบเก็บรักษาก็เท่านั้น อีกอย่าง ข้าก็แค่อยากให้เจ้าเห็นถึงคุณค่าของสมุนไพรขั้นสวรรค์ให้มากก็เท่านั้น”
ว่าแล้วเขาก็โบกมือพลางกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ “เริ่มหลอมยาได้!”
หลังจากบทแทรกที่เกิดจากสมุนไพรขั้นสวรรค์ได้สิ้นสุดลง ในตอนนี้บรรยากาศพลันเคร่งเครียดขึ้น
นางต้องการหลอมยาลูกกลอนขั้นปฐพี ถึงแม้ว่าในตอนนี้นางจะเลื่อนขั้นพลังวิญญาณถึงขั้นจักรพรรดิระดับหกแล้ว แต่การหลอมยาลูกกลอนระดับนี้ก็ไม่สามารถบอกได้ว่าจะสำเร็จได้อย่างเต็มร้อย
นักปรุงยาทุกท่านมองมู่เฉียนซีนำสมุนไพรวิญญาณอันล้ำค่าแต่ละชนิดใส่เข้าไปในหม้อก็รู้สึกเจ็บปวดใจเป็นอย่างมาก และในขณะเดียวกันนั้นก็รู้สึกแปลกใจมากเช่นกัน
“เจ้าเด็กผู้นี้จะหลอมยาลูกกลอนระดับใดกันแน่?”
“ท่านปรมาจารย์จาง ท่านดูออกหรือไม่?”
“……”
ท่านปรมาจารย์จางดูไม่ออกจริง ๆ ในหัวของเจ้าเด็กผู้นี้มีสูตรยามากมายที่เขาไม่รู้ เขาอยากจะควักหัวสมองอันล้ำค่าของเจ้าเด็กผู้นี้ออกมาจริง ๆ
แววตาของปรมาจารย์จางฉายแววความคิดร้ายออกมา จากนั้นก็ตอบคนข้าง ๆ ว่า “จักรพรรดิแห่งภูตระดับหกคนหนึ่งจะสามารถหลอมยาลูกกลอนใดออกมาได้เล่า ก็คงจะทำลายสิ่งของเสียหายไปอย่างเปล่าประโยชน์”
“ท่านปรมาจารย์จาง ข้าได้ยินมาว่าเจ้าเด็กมู่หรงเฉียนเยี่ยผู้นี้สามารถต่อสู้ข้ามระดับได้ นี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาจะสามารถหลอมยาลูกกลอนข้ามระดับได้หรือไม่!”
จักรพรรดิแห่งภูตระดับหก อย่างมากก็สามารถหลอมย
