ที่แล้ว ปรากฏการณ์ที่แปรปรวนอย่างแปลกประหลาดเหล่านั้นรอบ ๆ บริเวณก็ได้หายไป
ยาลูกกลอนอันสมบูรณ์แบบเม็ดหนึ่งถูกมู่เฉียนซีหยิบออกมาและบรรจุลงในขวดหยก
ในตอนนี้ การทดสอบได้สิ้นสุดลงแล้ว
นักปรุงยาเหล่านั้นอดใจรอไม่ไหวรีบพรวดพราดเข้ามา พึมพำพลางดูยาลูกกลอนที่มู่เฉียนซีหลอมออกมาโดยที่ไม่สนใจภาพลักษณ์ของตนเองเลย
หลังจากที่ดูเสร็จ พวกเขาก็อุทานขึ้นว่า “ยาลูกกลอนขั้นปฐพีระดับสูงอย่างไม่อาจเทียบได้ พระเจ้า! เป็นระดับที่ไม่อาจเทียบได้จริง ๆ ด้วย!”
“ต่อให้เป็นข้า ก็ไม่สามารถหลอมยาลูกกลอนระดับนี้ได้!”
“เจ้าเด็กผู้นี้ช่างน่าทึ่งเกินไปแล้ว!”
จากการอุทานออกมาของนักปรุงยาเหล่านี้ คนอื่นก็รู้ได้ทันทีว่ายาลูกกลอนของพวกเขาไม่สามารถเทียบกับยาลูกกลอนของมู่หรงเฉียนเยี่ยได้
ระดับสูงอย่างไม่อาจเทียบได้ ให้เวลาพวกเขาอีกสิบปีก็ไม่สามารถหลอมออกมาได้
แต่เจ้าเด็กผู้นี้ที่อายุเพียงแค่สิบเจ็บปีกลับทำได้ เขาไม่ใช่มนุษย์แล้ว!
“สามารถหลอมยาระดับนี้ออกมาได้ ส่วนมากก็จะเป็นเพราะมีหม้อยาดีกับสมุนไพรวิญญาณดี อายุยังน้อย อย่าได้ทะนงตนจนเกินไป” ปรมาจารย์จางกล่าวออกมาอย่างจริงจัง
มู่เฉียนซีกล่าว “ท่านปรมาจารย์จาง ข้าเป็นคนสงบเสงี่ยม ถ่อมตัวมาโดยตลอด เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องให้ท่านพูด”
เจ้าเด็กผู้นี้ จะมองเช่นไรก็ไม่เหมือนคนที่ถ่อมตัวเลยแม้แต่น้อย มุมปากของทุกคนกระตุกขึ้น
การทดสอบครั้งนี้มู่เฉียนซีทำออกมาได้อย่างดีเยี่ยมจนน่าแ
