เจ้าได้เป็นอันขาด และอย่าได้เอาผู้หญิงที่หน้าตาคล้ายนางมาคิดว่านางเป็นคนที่เจ้ารักเจ้าชอบจะได้หรือไม่?”
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้จะไม่มีทางเกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง แต่คนที่รูปร่างหน้าตาเหมือนนางที่ไม่ใช่ตัวปลอม ข้า…”
มู่เฉียนซีเดินกลับเข้าไปในห้องของตัวเอง ปิดประตูและทิ้งให้เฟิงอวิ๋นซิวยืนอยู่ด้านนอก
ก็หมายความว่ายังคงควบคุมตัวเองไม่ได้อยู่ดี!…
มู่เฉียนซีคิดในใจ ‘รอให้ข้าแปลงร่างกลับมาเป็นตัวเองเมื่อไหร่ ข้าจะไม่มีทางมาเจอหน้าเจ้าอีกเป็นอันขาด’
มู่เฉียนซีนึกไม่ถึงเลยว่าเฟิงอวิ๋นซิวจะรักและหลงใหลหญิงสาวผู้นั้นอย่างลึกซึ้งถึงปานนี้
หวังว่าหญิงสาวผู้นั้นจะไม่หลอกลวงเฟิงอวิ๋นซิวนะ มิเช่นนั้น…
บนโลกใบนี้ สำหรับเฟิงอวิ๋นซิวแล้วเกรงว่าจะเปรียบเสมือนนรก
รักที่ไม่สามารถครอบครองได้ มันก็ไม่ต่างอะไรกับความทุกข์ทรมานคนคนหนึ่ง
เฟิงอวิ๋นซิวเห็นมู่เฉียนซีเข้าห้องปิดประตูไปอย่างไร้ความปรานี ในใจก็รู้สึกหดหู่อยู่บ้าง
เขาชอบมากที่ได้เป็นสหายกับเฉียนเยี่ย อยู่กับเฉียนเยี่ยแล้วเขารู้สึกสบายใจ แต่วันนี้เขาทำให้เฉียนเยี่ยโกรธจริง ๆ
เขารักนางมากจริง ๆ รักจนสามารถยอมทำทุกอย่างเพื่อนางได้ แม้กระทั่งชีวิตของเขา ก็ให้นางได้
ถึงแม้ว่าเมื่อได้เห็นคนที่รูปร่างหน้าตาเหมือนนางแล้วจะควบคุมตัวเองเอาไว้ไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่ได้รังเกียจเฉียนซีเลยแม้แต่น้อย
ไม่รู้เหมือนกันว่าหากได้เจอคนที่รู
