ก็ยังไม่เห็นด้วย!”
กู้ไป๋อีกล่าว “ชิงอิ่งเป็นหุ่นเชิดของคุณหนูใหญ่ ขอเพียงเจ้าออกคำสั่ง เขาก็ต้องฟัง”
มู่เฉียนซีตะลึงงัน “สายตาของเสี่ยวไป๋ไม่เลวเลย เจ้าดูออกหมดทุกอย่างแล้ว”
กู้ไป๋อีกล่าวตอบ “เขาเป็นหุ่นเชิดที่แตกต่างจากหุ่นเชิดที่ข้าเคยเห็นมา แต่ข้าสังเกตมาหลายวันแล้ว ย่อมสามารถยืนยันบางอย่างได้อย่างแน่นอน”
“ชิงอิ่งไม่ตอบตกลง ข้าเองก็ฝืนไม่ได้!”
กู้ไป๋อีกล่าวอย่างจนปัญญา “ดูเหมือนว่าคุณหนูใหญ่จะไม่อยากให้ข้าอยู่ รอจนคุณหนูใหญ่ทำให้เมืองรกร้างนี่สงบแล้ว ข้าจะจากไป”
เขาต้องไป!
ทั้งที่เขากีดกันหวงจิ่วเยี่ยโดยบอกว่าหวงจิ่วเยี่ยก่อให้เกิดอันตรายกับนาง แต่เขาเองก็เช่นกันไม่ใช่หรือ?
เขาก็ต้องกลับไปตรวจสอบการล่มสลายของสามตระกูลโอสถและยังมีเรื่องของสำนักขวางโซ่วอีก เมื่อไหร่กันที่ตำหนักเป่ยหานจะถูกเขาชี้นำ
มู่เฉียนซียิ้ม “ได้สิ! ด้วยยอดฝีมือขั้นสูงสุดอย่างเจ้า พวกเราอยู่ไม่ไกลจากการกวาดล้างทุ่งรกร้างแห่งนี้แล้ว”
“ต่อไป พวกเราไปเดินเล่นที่เมืองแห่งความโกลาหลกันเถอะ!”
เนื่องจากการลอบสังหารเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในเมืองแห่งความโกลาหล ดังนั้นเจ้าเมืองอันจึงได้ปิดล้อมเมืองแห่งความโกลาหลไปนานแล้ว
ตอนนี้ไม่มีใครสามารถเข้าสู่เมืองแห่งความโกลาหลได้
จากนั้นพวกเขาก็เริ่มค้นหาและเตรียมจับตัวฆาตกรเหล่านั้นตลอดทาง
แต่พวกเขาซ่อนตัวได้ดีมาก ทำให้ไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง
กำแพงเมืองแห่งนี้สามารถสกัดกั้นยอดฝีมื
