้ว
อาการบาดเจ็บยังไม่หายดี เขาไม่ควรลงมือ!
ครั้นแล้วกู้ไป๋อีจึงเดินออกไป
มู่เฉียนซีหลับไปหนึ่งวันหนึ่งคืน ทันทีที่ตื่นขึ้นมาก็ได้เห็นกับใบหน้าที่งดงามจนน่าทึ่ง
“เฉียน!” ชิงอิ่งเรียก
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าไม่เป็นอะไรแล้ว”
แม้ว่าจะตื่นขึ้นมาแล้ว แต่พลังจิตก็ยังไม่ได้ฟื้นฟูกลับมาทั้งหมด มู่เฉียนซีจึงกินยาวิญญาณเข้าไปหลายเม็ด
นางมองเขาและกล่าวว่า “ชิงอิ่ง ข้าลืมพูดบางอย่างกับเจ้าแล้ว”
ชิงอิ่งตั้งใจฟังคำที่นางจะกล่าว
“ข้าดีใจมากที่เจ้าฟื้นขึ้นมา”
คราก่อนที่ชิงอิ่งหลับใหลไปก็เป็นเพราะทุ่มเทพลังทั้งหมดเพื่อต่อสู้กับจ่านคง และนางคิดว่าเขาจะหลับใหลไปนานกว่านี้เสียอีก
ตอนนี้เขากลับฟื้นขึ้นมาเร็วกว่าที่นางได้จินตนาการเอาไว้ นางดีใจมาก!
ชิงอิ่งพยักหน้าเล็กน้อย และกล่าวว่า “อืม! เฉียน ข้าฟื้นขึ้นมาแล้ว!”
มู่เฉียนซีตื่นขึ้นมาแล้ว ก็ควรที่จะไปจัดการเรื่องต่าง ๆ ได้แล้ว ครั้นแล้วนางจึงลุกและเดินออกไป
เมื่อนางเดินออกมา จู่ ๆ ก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ และนางก็หันหลังไป
หากชิงอิ่งถอยหลังไม่เร็วแล้วละก็ มู่เฉียนซีคงต้องชนเขาแน่
“ชิงอิ่ง หน้ากากของเจ้า”
ชิงอิ่งหน้าตาดีเกินไปแล้ว!
เขาไม่ได้หน้าตาดีดูสูงศักดิ์ดุจดั่งเทพเหมือนกับกู้ไป๋อี แต่เขาหน้าตาดีในแบบที่ทำให้ผู้คนเอ่ยปากชื่นชมอย่างไม่รู้ตัวต่างหาก
เมื่อชื่นชมก็หลงใหล ติดอกติดใจ และง่ายที่จะเกิดเรื่อง
นางไม่อยากให้ผู้คนในเมืองเย่เซี่ยกลายเป็นคนบ้าผู้ชาย น
