รายได้
ดวงตาของกู้ไป๋อีเคร่งขรึมลงเล็กน้อย หากรักใครสักคนเข้ามาก ๆ จะสามารถทำให้คนคนหนึ่งมาถึงจุดนี้ได้เลยเหรอ
หากเป็นนาง…หากว่านางมีอันตราย เขาจะเป็นไร
เมื่อก่อนกู้ไป๋อีไม่เคยเข้าใจพฤติกรรมของเย่เฉินเลย ทว่า ในตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าใจแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “เย่เฉิน หากเจ้ายังอยากจะช่วยชีวิตเซี่ยฉีอยู่ละก็ เจ้าก็ต้องฟังคำสั่งของข้า ห้ามขัดคำสั่งเด็ดขาด!”
“มิเช่นนั้น ข้าจะทำให้เหยียนเซี่ยฉีตายไปพร้อมกับเจ้า!”
มู่เฉียนซีเอาเหยียนเซี่ยฉีมาขู่บังคับเย่เฉินเช่นนี้ เย่เฉินจะกล้าขัดคำสั่งของนางได้อย่างไรกันเล่า
เขากล่าว “ข้าจะฟังคำสั่งนายท่านทุกอย่างขอรับ”
“เชื่อฟังก็ดีแล้ว ตอนนี้…”
เข็มยาเข็มหนึ่งแทงเข้าที่คอของเย่เฉิน
จากนั้นเย่เฉินรู้สึกว่าตนเองรู้สึกง่วงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งหลับไป
“พักผ่อนก่อนเถอะ มิเช่นนั้นฟ้าสว่างมาก็คงจะหมดแรงไปก่อนแน่”
เซียวโม่กล่าว “นึกไม่ถึงเลยว่าสหายเย่จะรู้สึกรักได้ลึกซึ้งถึงเพียงนี้!”
เช้าวันต่อมา เย่เฉินก็ตื่นขึ้น
หลังจากมู่เฉียนซีฉีดยาให้เขาเข็มหนึ่งเพื่อให้เขาได้หลับไป ตอนนี้เขาก็ได้ใจเย็นลงแล้ว
“นายท่าน เมื่อคืนข้าขาดสติไปแล้ว” เย่เฉินกล่าวเสียงขรึม
มู่เฉียนซีกล่าว “เมื่อคืนข้าก็พูดกับเจ้าแรงไปเหมือนกัน ในเมื่อตอนนี้จิตใจของเจ้าสงบลงแล้ว ฟ้าก็สว่างแล้ว พวกเราเข้าเมืองไปหาข่าวของจวนเจ้าเมืองกันเถอะ!”
“ขอรับ!”
หลังจากที่จ่ายหยกวิญญาณไปบางส่วน พวกเขาก็
