ีกเล่า ไปเมืองเหยียนแล้วถามเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ชัดเจน ไม่ใช่มาทำลายข้าวของอยู่ที่นี่!”
“ขอรับ! ที่นายท่านพูดก็ถูก!” เย่เฉินกล่าวเสียงต่ำ
หญิงสาวผู้เป็นที่รักถูกจับตัวไปแล้ว เย่เฉินรู้สึกกระวนกระวายใจเป็นอย่างยิ่ง เขาพยายามที่จะสงบสติอารมณ์ให้เย็นลง
เมืองหนานอวี่ที่เพิ่งจะยึดครองมาได้เมื่อครู่นั้นเขาไม่สนแล้ว ก่อนที่พวกเขาจะใช้สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ท่องนภาที่เร็วที่สุดเป็นพาหนะมุ่งหน้าไปยังเมืองเหยียน
สถานการณ์ของเย่เฉินในตอนนี้ เซียวโม่ก็ไม่กล้าเอ่ยปากถามอันใดมากมาย
เซี่ยฉีชื่อนี้เป็นชื่อสตรี คาดว่าสตรีผู้เป็นดวงใจคงจะถูกจับตัวไป มิเช่นนั้นผู้ที่ใจเย็นมาโดยตลอดอย่างเย่เฉินคงจะไม่เสียสติเช่นนี้
พวกเขามาถึงเมืองเหยียนอย่างรวดเร็วที่สุด เมืองเหยียนนั้นเก่าแก่มากแล้ว ในตอนนี้ก็ทรุดโทรมมากแล้วเช่นกัน
ดูคล้ายกับได้เกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ขึ้น และยังไม่ทันได้ซ่อมแซม
พวกเขาตรงไปยังจวนท่านเจ้าเมือง องครักษ์รับรู้ได้ว่ามีคนเข้ามาใกล้จึงกล่าวถามว่า “ใคร!”
เย่เฉินกล่าว “ข้ามาหาท่านเจ้าเมืองเหยียน”
องครักษ์เห็นพวกเขาก็อุทานขึ้นว่า “ท่านเจ้าเมืองเย่!”
“ท่านมู่!”
“รบกวนพวกท่านช่วยท่านเจ้าเมืองด้วยเถอะขอรับ ท่านเจ้าเมือง เท่าเจ้าเมืองเขา…”
เจ้าเมืองเหยียนเป็นคนที่รักบุตรสาวมาก ถึงแม้ว่าเมื่อครั้งนั้นจะดูเหมือนยอมรับนายน้อยของเมืองแห่งความโกลาหลเพื่อที่จะปกป้องบุตรสาวของตนเอง เขาไม่ได้ปฏิเสธ แต่ก็ไม่ได
