้รับปาก
ถึงแม้ว่าไม่ได้รับปาก แต่ก็เป็นเรื่องที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้แล้ว
ผู้ที่นายน้อยของเมืองแห่งความโกลาหลโปรดปราน หากปฏิเสธแล้วละก็ ทางเดียวก็คือความตาย
ในตอนนี้เหยียนเซี่ยฉีรักเย่เฉินอย่างสุดหัวใจ เจ้าเมืองเหยียนก็มองเห็นอนาคตและมองชายหนุ่มผู้นี้ในแง่ดีแล้ว
ถึงแม้ว่าภายนอกมักจะแสดงท่าทีไม่พอใจเย่เฉิน แต่ลึก ๆ ภายในใจก็ยอมรับเขาแล้ว กลับนึกไม่ถึงว่าเมืองแห่งความโกลาหลจะส่งคนมาจับตัวบุตรสาวผู้เป็นที่รักของตนไปเช่นนี้
บุตรสาวของเขานั้นไม่ยอม และแน่นอนว่าเขาก็ไม่ยอมเช่นกัน เจ้าเมืองเหยียนจึงนำกองกำลังตนเองและองครักษ์ที่เย่เฉินให้ปกป้องเหยียนเซี่ยฉีเหล่านั้นไปสู้รบกับคนของเมืองแห่งความโกลาหล
เมืองแห่งความโกลาหลเป็นเมืองกองกำลังระดับสองที่แข็งแกร่งที่สุดในทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่แห่งนี้ คนที่ส่งมานั้นล้วนแต่แข็งแกร่งทั้งสิ้น พวกเขาไม่สามารถต้านทานเอาไว้ได้
เหยียนเซี่ยฉียืนกรานปฏิเสธ จนในที่สุดก็ถูกตีจนสลบและถูกจับตัวไป
ผู้ที่ร่วมศึกรบในครานี้ล้วนแต่ถูกฆ่าตายทั้งสิ้น พวกเขาเห็นแก่ที่เจ้าเมืองเหยียนเป็นท่านพ่อของเหยียนเซี่ยฉี จึงได้ทำร้ายเจ้าเมืองเหยียนเพียงให้บาดเจ็บสาหัส
สูญเสียบุตรสาวอันเป็นที่รักไป ตอนนี้ยังได้รับบาดเจ็บสาหัสอีก สถานการณ์ของเจ้าเมืองเหยียนในตอนนี้อันตรายมาก
มู่เฉียนซีเดินเข้าไปในห้องของเจ้าเมือง และลมหายใจของเจ้าเมืองเหยียนในตอนนี้ก็อ่อนแรงมากจริง ๆ
ฉึก ฉึก ฉึก! เ