หนักตงจี๋”
“ครั้งนี้ตำหนักตงจี๋ส่งยอดฝีมือมามากมาย หม้อเทพที่พวกเราปรารถนาจะได้มานั้น มันค่อนข้างอันตรายแล้ว!”
“ต่อให้ไม่ได้มันมา ได้มองอยู่ไกล ๆ ก็พอแล้ว ไหน ๆ ก็มาแล้ว เราจะกลับไปเช่นนี้ไม่ได้”
“……”
เมื่อค่ายกลของหุบเขาตระกูลเย่เปราะบางขึ้นเรื่อย ๆ ยอดฝีมือที่เดินทางมาที่แห่งนี้ก็ยิ่งมากขึ้นเช่นกัน
มู่เฉียนซีและพวกไม่สามารถดักปล้นกลางทางได้แล้ว ทำได้เพียงแค่ฝึกฝนอยู่ภายในป่าเขา
ตูม! ส่วนลึกของหุบเขาตระกูลเย่ในตอนนี้ได้เกิดเสียงระเบิดดังสะเทือนฟ้าสะเทือนดินขึ้น
เปรี้ยง!
ค่ายกลของหุบเขาตระกูลเย่นั้นได้เปิดออกโดยสมบูรณ์แล้วในตอนนี้
จากนั้นกองกำลังแต่ละกองกำลังต่างก็มุ่งหน้าเข้าไปในหุบเขาตระกูลเย่
ถึงแม้ตระกูลเย่จะถูกทำลายมานานนับหลายปีแล้ว แต่ทันทีที่เข้าไปในหุบเขาตระกูลเย่ พวกเขาก็ได้กลิ่นหอมของยาอันเข้มข้นโชยมาตามสายลม
ที่แห่งนี้ดอกไม้บานสะพรั่งกลิ่นหอมหวน เสียงนกร้องขับขานไพเราะราวกับเป็นสรวงสวรรค์ที่อยู่บนดิน
เห็นได้ชัดว่าค่ายกลของหุบเขาตระกูลเย่นั้นได้เปิดออกแล้ว แต่มู่เฉียนซีและพวกกลับเดินทางเรื่อย ๆ ไม่รีบเร่งแต่อย่างใด
เซียวโม่ในตอนนี้กระวนกระวายใจขึ้นแล้ว “เหตุใดพวกเราถึงไม่รีบเดินทางล่ะ หากหม้อเทพไท่อีถูกคนอื่นแย่งชิงไปจะทำเช่นไร แม้แต่ได้เห็นสักครั้งพวกเราก็คงจะไม่มีโอกาสได้เห็น”
มู่เฉียนซีกล่าว “รีบไปตอนนี้ก็ถูกพวกกองกำลังอื่นล้อมโจมตีพอดี เจ้าก็แย่งไปไม่ได้อยู่ดี ไม่สู้
