กับเป็นวัตถุเลียนแบบของนิรันดร์จริง ๆ เลย
นางไม่รู้จักเจ้านี่ และไม่อยากจะรู้จักกับเจ้านี่ด้วย
มู่เฉียนซีกล่าว “เซียวโม่ เจ้าชมเชยหม้อเทพไท่อีของเจ้าอยู่ที่นี่เถอะ! ข้ากับเย่เฉินยังมีเรื่องสำคัญต้องทำ”
หม้อเทพไท่อีผู้ใดอยากจะแย่งชิงก็แย่งชิงไป เพราะนางรู้ดีว่าสุดท้ายแล้วก็ไม่มีผู้ใดคว้าไปครอบครองได้ คิดว่าวัตถุเลียนแบบของหม้อเทพนิรันดร์จะยอมจำนนได้ง่ายดายเช่นนั้นเลยอย่างนั้นเหรอ
เย่เฉินกล่าว “นายท่าน ตามข้ามาเถอะ!”
“เฮ้อ! ถูกทิ้งอีกแล้ว” เซียวโม่รู้ว่ามู่เฉียนซีกับเย่เฉินมีเรื่องใหญ่จะต้องจัดการ ดังนั้นจึงไม่ได้ตามไป
เมื่อไม่มีสหายอยู่ข้าง ๆ การมองดูหม้อเทพไท่อีของเขาก็รู้สึกน่าเบื่อยิ่งนัก
เย่เฉินนำทางมู่เฉียนซีเข้าไปในตระกูลเย่อย่างชำนาญเส้นทาง จากนั้นก็มาถึงเขตต้องห้ามของตระกูลเย่
คลังเก็บของล้ำค่าของตระกูลเย่นั้นอยู่ในห้องลับในเขตต้องห้ามนี้
ในขณะที่เย่เฉินเดินเข้าไป จู่ ๆ มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นว่า “ช้าก่อน ที่นี่มีคนอยู่”
ขวับ ขวับ ขวับ!
ร่างหลายร่างตกลงมา และได้ห้อมล้อมมู่เฉียนซีและพวกเอาไว้
พลังที่อ่อนแอที่สุดในหมู่ของพวกเขานั้นล้วนแต่เป็นขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับสูงทั้งสิ้น ดูท่ารับมือได้ยากมาก
ผู้ที่เข้ามาในหุบเขานี้ล้วนแต่มีเป้าหมายที่จะแย่งชิงหม้อเทพไท่อีกันทั้งสิ้น ไม่มีผู้ใดเข้ามาในนี้ อีกอย่างคนเหล่านั้นก็ไม่รู้จักเส้นทางในนี้ด้วย
ตกลงคนเหล่านี้โผล่มาจากที่ใดกันแน่
