ก็พุ่งตัวเข้าหามู่เฉียนซีอย่างรวดเร็ว
ฝ่ามือสีดำพุ่งเข้ามาจากทั้งแปดทิศอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด พร้อมกันนั้นพลังที่ทำให้หายใจได้อย่างยากลำบากนั้นก็ไม่ให้โอกาสพวกเขาได้หลบหลีกเลย
“ทักษะโยวหลัว!”
“เงาจันทราหนาวเหน็บ!”
มู่เฉียนซีกับกู้ไป๋อีลงมือพร้อมกัน แต่ก็ยังต้านทานเอาไว้ไม่ได้
และในตอนนี้เอง ร่างในชุดเขียวร่างหนึ่งได้เคลื่อนไหวขึ้น พลังอันมืดมนได้ขัดขวางฝ่ามือสีดำเหล่านั้นไว้
ตูม!
มู่เฉียนซีกับกู้ไป๋อีถูกแรงสั่นสะเทือนจนทำให้ร่างกระเด็นลอยออกไป ถึงแม้ว่าพลังส่วนมากจะถูกจื่อโยวขวางเอาไว้ได้ แต่ก็ยังทำให้พวกเขาบาดเจ็บสาหัสอยู่ดี
พรวด!
“บัดซบจริง!” เมื่อเห็นมู่เฉียนซีกระอักเลือดออกมา สีหน้าของจื่อโยวก็เคร่งขรึมลง
เขาชะล่าใจเพียงแค่พริบตาเดียว นึกไม่ถึงว่าจะทำให้คนงามได้รับบาดเจ็บเช่นนี้ได้ หากเยี่ยรู้เข้าแล้วละก็ เขาต้องมีจุดจบที่น่าอนาถเป็นแน่
สายตาที่เคร่งขรึมคู่นั้นของจื่อโยวจ้องมองไปที่ร่างในชุดขาว “ที่แท้ก็เป็นเจ้านี่เอง หมิงจี นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะยังไม่ตาย”
หมิงจียิ้มอย่างเย็นชาพลางกล่าวว่า “เยี่ยยังไม่ตาย ข้าจะจำใจตายได้เช่นไรกัน! ไม่ได้เจอกันนาน ให้ข้าสั่งสอนเจ้าสักหน่อยเถอะ!”
ร่างในชุดขาวพลันแปรเปลี่ยนเป็นสายฟ้าสีดำ จากนั้นกำหมัดสีดำก็พุ่งเข้าหาจื่อโยว
ตูม! พลังอันน่าสะพรึงกลัวได้ระเบิดขึ้นราวกับจะทำให้เทือกเขาหนานอวิ๋นแตกกระจัดกระจายได้ก็มิปาน
มู่เฉียนซีกับกู้ไป๋อีรีบถอ
