ปกป้องคนที่ตนเองต้องการปกป้องแล้ว เขาสามารถละทิ้งหลักการทั้งหมดได้
ปัง! ค้อนสีทองขนาดใหญ่เต้าหนึ่งทุบเข้าที่ศีรษะของเขา
ปัง! วิญญาณแยกร่างนี้ลอยขึ้นสู่กลางอากาศ ในขณะเดียวกันมันก็ค่อย ๆ สลายและอันตรธานหายไปในที่สุด
วิญญาณแยกร่างได้ตายไปแล้ว ไป๋อู๋ห่ายไม่สามารถรับรู้เรื่องราวจากวิญญาณแยกร่างนี้ได้ กู้ไป๋อีก็ไม่กลัวว่าตนเองจะถูกเปิดโปง
มู่เฉียนซีถอนหายใจด้วยความโล่งอก นางยิ้มพลางกล่าว “เสี่ยวไป๋ ไม่เลวเลย ฆ่าได้ในกระบวนท่าเดียว!”
กู้ไป๋อีกล่าว “ที่สำเร็จได้ก็เป็นเพราะว่าข้าค่อนข้างเข้าใจไป๋อู๋ห่าย…”
ตุบ! พูดไม่ทันจบ กู้ไป๋อีก็เป็นลมหมดสติไปแล้ว
การโจมตีเมื่อครู่เขาได้ใช้พลังชีวิตของตัวเองทั้งหมด มิเช่นนั้นการฆ่าวิญญาณแยกร่างของคนแดนตะวันออกคนหนึ่ง มันจะง่ายดายเช่นนี้ได้อย่างไรกันเล่า
การที่กู้ไป๋อีทำสำเร็จนี้ทำให้ซิงเฉินสามารถเข้าไปช่วยจื่อโยวรับมือกับหมิงจีได้ นางที่รับมือกับจื่อโยวแค่คนเดียวก็เพียงพอแล้ว แต่หากมีสองคน หมิงจีในตอนนี้ไม่อาจสู้ได้แน่
พลังสีดำได้ก่อตัวเป็นระลอกคลื่นรอบ ๆ ตัวนาง หมิงจีมองจื่อโยวและกล่าวว่า “กลับไปบอกเยี่ยซะนะว่าข้าอยู่ที่ตำหนักตงจี๋ หากต้องการจะฆ่าข้า ก็มาฆ่าข้าได้ที่ตำหนักตงจี๋!”
“คำสาปในร่างของเขาหลายปีเช่นนั้น อีกไม่นานก็ยับยั้งไม่ได้แล้ว อีกทั้งเขายังมีหญิงสาวที่เขาสนใจอยู่ด้วยเช่นนี้แล้ว เหอะ เหอะ เหอะ…”
“หากว่าเขาไปหาข้า ข้าก็รอคอยเป็นอย่างมากที่จ