ะได้เห็นคำสาปนั้นของเขากำเริบ มันคงจะน่าหลงใหลมากเลยทีเดียว”
รอยยิ้มของหมิงจีนั้นชั่วร้ายมาก
ซิงเฉินกล่าว “รับมือกับเจ้า ไม่จำเป็นต้องให้ฝ่าบาทเป็นคนลงมือหรอก!”
ทันใดนั้นเอง ซิงเฉินก็พรวดขึ้นกลางอากาศ ค้อนสีทองนั้นพุ่งไปทางหมิงจี แต่ในขณะที่ซิงเฉินโจมตีไปนั้นหมิงจีก็หลบเข้าไปในหมอกควันสีดำและได้อันตรธานหายไปแล้ว
ตูม! พลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นได้กระแทกลงบนพื้นดินจนเกิดหลุมลึกหลุมหนึ่ง
ทว่า กลับไม่เห็นร่างของหมิงจีแล้ว ซิงเฉินกล่าวด้วยความกลัดกลุ้มใจว่า “บัดซบ! นึกไม่ถึงว่ามันจะหนีไปได้!”
คนของตำหนักตงจี๋ไม่รอดแม้แต่คนเดียว มีเพียงแค่หมิงจีที่ใช้ร่างของมู่หรูเหยียนหนีไปได้
จื่อโยวกับซิงเฉินพุ่งตัวไปที่มู่เฉียนซี จื่อโยวกล่าว “คนงาม เจ้าบาดเจ็บแล้ว เจ็บหรือไม่? ข้าจะแก้แค้นให้เจ้าให้ได้!”
ซิงเฉินกล่าว “นังผู้หญิงบ้าผู้นั้น คิดไม่ถึงเลยว่าจะกล้าทำร้ายท่าน ข้าจะฉีกร่างของนางออกเป็นหมื่น ๆ ชิ้นเลย คอยดู!”
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “หมิงจีเป็นใคร?”
จื่อโยวกล่าว “นางเป็นคนทำให้เกิดสงครามการต่อสู้ครั้งใหญ่ในแดนนรก เป็นคนลงมือกับเยี่ย อีกทั้งยังเป็นคนที่ทำให้เยี่ยโดนคำสาปอีกด้วย นึกไม่ถึงว่าร่างของนางแม้จะถูกทำลายไปแล้ว แต่กลับยังหนีมาอาศัยร่างของผู้อื่นที่ยังมีชีวิตอยู่ในดินแดนสี่ทิศแห่งนี้ได้”
ซิงเฉินกล่าว “ต้องแจ้งให้ฝ่าบาททราบ!”
จื่อโยวกล่าว “ข้าจะตามไปฆ่านังผู้หญิงผู้นั้น!”
มู่เฉียนซีรู้ว่าหญิง