ได้เกิดการฆ่าแมลงครั้งใหญ่ขึ้น
พลั่ก พลั่ก พลั่ก!
เมื่อได้เห็นยาเหล่านี้สามารถฆ่าทำลายตะขาบเหล่านี้ได้อย่างสมบูรณ์ พวกเขาก็โล่งอกไปเปราะหนึ่ง
มู่เฉียนซีกล่าว “ต้องหาที่มาของตะขาบเหล่านี้ให้ได้ มิเช่นนั้นฆ่าเช่นไรก็ไม่มีทางฆ่าหมดแน่นอน!”
เนื่องจากตะขาบเหล่านี้ได้ถูกฆ่าทำลายจนจำนวนของมันลดน้อยลง มู่เฉียนซีกับกู้ไป๋อีจึงพบว่าตะขาบเหล่านี้มาจากที่ใด นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นชั้นตำราในห้องตำราของเจ้าเมืองซีเจว๋
บนชั้นตำรามีกล่องไม้กล่องหนึ่งวางอยู่
กล่องไม้นั้นถูกเปิดออก และด้านในมีตะขาบคืบคลานออกมาอย่างต่อเนื่อง
เนื่องจากบนร่างของมู่เฉียนซีนั้นมีกลิ่นอายที่ทำให้มันหวาดกลัวเป็นอย่างมาก พวกมันจึงคืบคลานอ้อมมู่เฉียนซีไป
มู่เฉียนซีชักกระบี่มังกรเพลิงออกมา กระบี่มังกรเพลิงระเบิดเปลวไฟที่แผดเผาออกมา และทำลายกล่องไม้นั้นจนสิ้นซาก
หลังจากที่จัดการกับตะขาบเหล่านั้นได้อย่างหมดจด ทุกคนก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
เดิมทีพวกเขามาเพื่อปรึกษาหาทางรับมือกับสำนักขวางโซ่ว กลับคิดไม่ถึงว่าจะถูกสำนักขวางโซ่วตลบหลัง ทำร้ายจนบาดเจ็บและล้มตายเป็นจำนวนมาก!
ตุบ! คนผู้หนึ่งถูกโยนมาตรงหน้ามู่เฉียนซี
“ท่านมู่ เจอตัวเจ้าเมืองซีเจว๋แล้ว เขายังไม่ตาย!”
ในตอนนี้เจ้าเมืองซีเจว๋ถูกพิษของตงกัวทรมานจนแทบจะไม่ใช่มนุษย์แล้ว แต่ยังคงมีชีวิตและยังรู้สึกตัวอยู่
เขากล่าว “ข้าถูกบังคับ ข้าถูกเจ้าสุนัขจิ้งจอกผู้นั้นบังคับ ข้าก็ไม่อ
