างไม่ถูกต้องจึงได้ซ่อนตัวไปเสีย เจ้าเมืองซีเจว๋บอกว่าท่านมู่หายตัวไป เขานั้นไม่เชื่ออย่างแน่นอน!
คนเหล่านั้นของสำนักขวางโซ่วมิสามารถที่จะรับมือกับท่านมู่ได้เลย
เขาต้องรักษาชีวิตน้อย ๆ ของตนเองเอาไว้ก่อนและเฝ้าดูความเป็นไป
ในจวนเจ้าเมืองนั้นต่อสู้กันดุเดือดมากขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่รู้ว่าเมืองซีเจว๋ไปเชิญยอดฝีมือมาจากไหนมากมายเช่นนี้ และได้บดขยี้พวกเขาอย่างสมบูรณ์
“โฮก!” ในตอนนี้เอง มีสัตว์ส่งเสียงร้องลอยมา
หัวใจของพวกเขาได้ดำดิ่งจมลง คงมิใช่สำนักขวางโซ่วก็มาร่วมสนุกด้วยกระมัง!
ตงกัวขมวดคิ้ว สัตว์วิญญาณเหล่านั้นมาจากที่ใดกัน?
ไม่นานนักเย่เฉินก็ได้นำนักรบชั้นยอดนับร้อยนายฆ่าฟันฝ่าเข้ามา
ก่อนที่พวกเขาจะมายังเมืองซีเจว๋ก็ได้ซุ่มเตรียมกำลังพลเอาไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพื่อที่จะเอาไว้รับมือกับเหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้
“ดูเหมือนว่าคนผู้นั้นจะคือเจ้าเมืองเหลย”
“เจ้าเมืองเหลยได้นำคนมาเป็นจำนวนมากเช่นนี้ช่างดีนัก พวกเรารอดแล้ว”
“เจ้าเมืองเหลย เจ้าเมืองซีเจว๋นั้นเป็นบ้าไปแล้ว เขาไม่นับญาติกับผู้ใดแล้ว ขอแค่เพียงพวกเรารอดจากความยากลำบากในครั้งนี้ไปได้ พวกเราจะยอมรับให้เจ้าเป็นผู้บัญชาการอย่างแน่นอน!”
“ใช่! ผู้บัญชาการ!”
เสียงโห่ร้องให้แก่เมืองเหลยดังกึกก้อง สีหน้าของตงกัวก็มืดครึ้มลง
“บ้าจริง! พวกเขายังมีชีวิตอยู่ดี และถึงกับมาขัดขวางเราได้ ฆ่าพวกเขาเสีย!”
เพราะเย่เฉินนำสัตว์พันธสัญญามาด้วย จึง
