ทำให้จำนวนคนของตงกัวนั้นไม่ได้สร้างความได้เปรียบอะไรแล้ว
จะแพ้ไม่ได้ ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วเผยตัวก็เผยตัวเถอะ!
ตงกัวกล่าว “ไม่จำเป็นต้องเก็บซ่อนพลังที่แท้จริงแล้ว ใช้พลังทั้งหมดที่มีฆ่าพวกเขาเสีย!”
“โฮก!”
ทุกคนต่างนึกไม่ถึงเลยว่า ศัตรูที่อยู่ตรงหน้านี้จะกลับอัญเชิญสัตวศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งออกมา
“เมืองซีเจว๋มีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์มากมายเช่นนี้ แต่ถ้าหากว่ามีจริง ๆ ละก็ เหตุใดพวกเขาจึงพ่ายแพ้ต่อเมืองอื่นได้”
“ทำไมสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ถึงได้คุ้นตานัก มันช่างเหมือนกับสัตว์เหล่านั้นของสำนักขวางโซ่ว”
จากนั้นคนจากสำนักขวางโซ่วแต่ละคนก็ได้กลายร่างเป็นสัตว์ไปทีละคน ๆ ซึ่งทำให้เมืองอื่น ๆ มั่นใจในข้อสงสัยของตนเองยิ่งนัก
“คนเหล่านี้ล้วนแต่เป็นคนของสำนักขวางโซ่ว”
“เจ้าเมืองซีเจว๋และรองเจ้าเมืองตงกัวได้กลายเป็นคนของสำนักขวางโซ่วไปแล้ว การจัดการประลองในครั้งนี้ก็เพื่อที่จะจัดการพวกเราให้สิ้น!”
“……”
พวกเขาอดไม่ได้ที่จะตกใจจนเหงื่อแตกพลั่ก รึว่าจะต้องมาตายอยู่ที่นี่จริง ๆ อย่างนั้นหรือ?
“ฆ่า! ฆ่าพวกมันเสีย ถึงต่อให้พวกเราต้องตายก็ต้องลากพวกมันตายตามไปด้วยสักหนึ่งคน!”
“ใช่แล้ว! สู้ตาย!”
“……”
คนเหล่านี้จากเมืองใหญ่ต่าง ๆ ได้ระเบิดความโกรธเกรี้ยวออกมา พลังในการต่อสู้ก็พลันปะทุพลุ่งพล่านขึ้นมาเช่นกัน
แต่ทว่าคนของสำนักขวางโซ่วรวมกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้แล้ว ถึงแม้ว่าจะมีเมืองเหลยมาเข้าร่วมด้วย