ท่านจะสามารถหามันได้อย่างง่ายดาย”
เมื่อไม่มีจิ่วเยี่ยอยู่ ในที่สุดตงหวงก็สามารถลูบหัวของมู่เฉียนซีได้ดั่งใจหมาย
เขากล่าวออกมาด้วยความสงสาร “ซีเอ๋อร์ ลำบากเจ้าเสียแล้ว”
“ไม่ลำบาก ขอแค่เพียงเขาไม่เป็นไรก็พอ” มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าว
ขอแค่เพียงเขาไม่เป็นอะไรก็พอ! กู้ไป๋อีตกตะลึงไปเล็กน้อย รอยยิ้มของนางกำลังทำให้หัวใจของเขาเจ็บแปลบ
ตงหวงยิ้มแล้วกล่าว “ไม่เสียทีที่เป็นหลานสาวของข้า มีนิสัยอารมณ์ที่เหมือนกับข้า! พวกเราจะต้องสามารถทำได้”
ล้านปีมานี้ไม่รู้ว่ามีคนมากน้อยเท่าใดที่ไม่เลือกวิธีการเพื่ออยากจะได้มาซึ่งคัมภีร์หมื่นคำสาป
สามเผ่าสัตว์เทพโบราณแข็งแกร่งเกินไปยิ่งนัก อีกทั้งพวกมันยังซ่อนตัวอยู่อย่างลับ ๆ ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยมีผู้ใดที่จะสามารถรวบรวมคัมภีร์หมื่นคำสาปทั้งสามส่วนได้ครบ
แต่ทว่า พวกเขากลับมีเหตุผลที่จะต้องรวบรวมมันให้ครบ
ไม่ว่าอย่างไรก็ตามพวกเขาจะต้องทำให้ได้ เพราะพวกเขาไม่สามารถที่จะทนรับความเจ็บปวดของการสูญเสียสิ่งอันเป็นที่รักไปได้
มู่เฉียนซีกำลังจะจากไปพร้อมกับกู้ไป๋อี ตงหวงยังคงอดเสียดายไม่ได้เลยกล่าว “ซีเอ๋อร์ ก่อนเจ้าจะจากไปจะให้ปู่เตรียมอาหารสำรับใหญ่ไว้ให้เจ้าหรือไม่”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย นางรู้สึกว่ากระเพาะของนางกำลังดีดดิ้น
“ไม่ต้องหรอกท่านปู่ตงหวง ตอนนี้ข้ายังไม่หิว!”
ว่าแล้วนางกับกู้ไป๋อีก็ได้วิ่งออกไปราวกับวิ่งหนีเพื่อเอาชีวิตรอด ตงหวงมองตามเงา
