เลี้ยงร่างกายที่แห้งแข็งของเขา
เขากล่าวขึ้นด้วยความประหลาดใจอยู่บ้าง “ซีเอ๋อร์ เจ้าสามารถปรุงยาเหลวที่วิเศษเช่นนี้ได้”
มู่เฉียนซีกล่าว “ร่างกายของท่านปู่ตงหวงอ่อนแอเกินไปนัก วันนี้ทำได้เพียงฉีดยาเพื่อปรับสภาพ รอให้อาการคงที่เสียก่อนค่อยใช้ยาเม็ด”
ความสามารถในการปรุงยาของมู่เฉียนซีนั้น ถึงแม้ว่าเขาจะอยู่มานานหลายปีเช่นนี้แล้วก็นับเป็นครั้งแรกที่ได้เจอผู้มีพรสวรรค์ที่โลกาต้องตกตะลึงเช่นนี้
เขายิ้มอย่างมีความสุขแล้วกล่าว “ซีเอ๋อร์เก่งกาจนัก!”
มู่เฉียนซีหยุดพักอยู่ที่หอดำมิเพียงแต่ทำการรักษาให้พ่อครัวใหญ่เท่านั้น ในเวลาเดียวกันนั้นนางก็ได้ลากตัวจิ่วเยี่ยไปฝึกทักษะโยวหลัวต่อ ด้วยหวังว่าจะสามารถฝึกทักษะโยวหลัวไปจนถึงขั้นที่สามารถใช้พลังได้อย่างเต็มขั้น
เมื่อพ่อครัวใหญ่เห็นหลานสาวของตนตั้งใจในการปรุงยาเพื่อรักษาอย่างเต็มที่ พร้อมทั้งฝึกฝนวิชายุทธ์ไปด้วยกัน เขานั้นรู้สึกปวดใจจนแทบจะทนไม่ไหว
ด้วยฐานันดรอย่างซีเอ๋อร์ เหตุใดจึงต้องมาลำบากเช่นนี้?
เขาได้เรียกตัวกู้ไป๋อีและจิ่วเยี่ยไป จากนั้นก็กล่าว “ดูแล้วพวกเจ้าพ่อหนุ่มทั้งสองจะดูแลหญิงสาวกันไม่เป็นเอาเสียเลย ด้วยประสบการณ์ของข้าจะบอกพวกเจ้าว่า จะต้องจับใจของอิสตรีเอาไว้ พวกเจ้าจะต้องยึดจับกระเพาะของนางเอาไว้ให้ดี”
สีหน้าของกู้ไป๋อีและหวงจิ่วเยี่ยแข็งทื่อ นี่เป็นประสบการณ์ที่ได้รับความสำเร็จจริง ๆ หรือ?
“เจ้า…แล้วก็เจ้า มาเรียนทำอาหารกับข้าเถ
