อะ! เห็นแก่การที่พวกเจ้าทั้งสองดูแลซีเอ๋อร์ไม่เลว ข้าจะสอนพวกเจ้าอย่างไม่มีการหวงวิชา”
กู้ไป๋อีกล่าว “ท่านเข้าใจผิดแล้ว คุณหนูใหญ่มีบุญคุณในการช่วยชีวิตของข้า ข้าแค่เพียงอยู่กับนางเป็นการชั่วคราวเท่านั้น”
เขาไม่ได้มีความปรารถนาที่จะไปสิ้นเปลืองพื้นที่ในหัวใจของนางเลย
กู้ไป๋อีปฏิเสธไปแล้ว พ่อครัวใหญ่จึงจับคว้าตัวจิ่วเยี่ยเอาไว้ “เจ้าหนู ไปกับข้า!”
เมื่อมู่เฉียนซีฝึกฝนเสร็จ จึงค่อยได้รับรู้ว่าจิ่วเยี่ยได้ถูกลากเข้าครัวไปทำอาหารกับท่านปู่ตงหวงแล้ว ในใจของนางนั้นแทบจะแตกสลาย
เมื่อสองคนนี้มารวมเข้าด้วยกัน นางไม่กล้าที่จะจินตนาการอาหารที่ถูกทำออกมาเลย
บัดนี้ในครัวของหอดำ ท่านปู่ตงหวงได้จ้องมองจิ่วเยี่ยราวกับว่าได้พบเพื่อนต่างวัยก็มิปาน
“ข้านึกว่าบนโลกนี้มีแค่เพียงข้าแต่เพียงผู้เดียวที่ไม่ว่าจะทำอาหารออกมาอย่างไรก็ไม่เลิศรส นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้มาพบกับเจ้า ช่างเป็นพรหมลิขิตจริงเชียว!”
อาหารที่ทั้งสองทำออกมานั้นดำสนิทเหมือนกัน ทำให้ท่านปู่ตงหวงค่อนข้างจะถูกชะตากับจิ่วเยี่ย
ถ้าหากมิใช่เพราะบนตัวเขามีคำสาปที่น่ากลัวนั้น เขาคงได้คลุมถุงเอาเจ้าหมอนี่ยกเป็นสามีที่แท้จริงของหลานสาวเขาไปแล้ว
ท่านปู่ตงหวงเช็ดน้ำตาแล้วกล่าว “ข้าฝึกฝีมือในการทำอาหารมาหลายสิบปีแต่มันก็กลับไม่เคยรุดหน้าขึ้นเลย นอกจากนางแล้วไม่มีใครบอกว่าข้าทำอร่อยเลย”
จิ่วเยี่ยกล่าว “ในเมื่อรู้ว่าตัวเจ้าทำไม่อร่อย ต่อจากนี้ไปก็ห้ามมิให
