ามา
เขามองไปที่มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “คุณหนูใหญ่!”
จิ่วเยี่ยมองกู้ไป๋อีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยอันตราย “ตอนนี้ เจ้าไสหัวไปได้แล้ว”
กู้ไป๋อีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ตอนนี้พลังวิญญาณของข้าฟื้นฟูกลับมาเพียงแค่ขั้นจักรพรรดิยอดยุทธ์ระดับเก้าเท่านั้น ยังฟื้นฟูกลับมาไม่ได้ทั้งหมด และข้าก็ยังคงต้องอยู่ข้างกายคุณหนูใหญ่ต่อไป”
จิ่วเยี่ยพ่นวาจาเย็นชาออกมาว่า “ข้าไม่ต้องการ!”
“คุณหนูใหญ่ต้องการก็พอแล้ว ท่านจะต้องการหรือไม่นั้น ไม่เกี่ยวกับข้า”
มาพบกันอีกครั้งในคราที่กู้ไป๋อีได้รับบาดเจ็บ แน่นอนว่าเขาไม่มีกำลังที่จะมาต่อสู้ตาต่อตาฟันต่อฟันกับจิ่วเยี่ย
ทว่า ตอนนี้อาการบาดเจ็บดีขึ้นมากแล้ว ผู้ที่เกลียดชังกันวนกลับมาเผชิญหน้ากันอีกครั้ง
แววตาของพ่อครัวเปล่งประกายสายตาที่เฉียบแหลมออกมาและมองดูการแสดงดี ๆ อยู่ข้าง ๆ
เขามองไปที่มู่เฉียนซี สาวน้อยผู้นี้ขายดิบขายดีเสียจริง!
เจ้าหนูชุดดำผู้นี้ ร่างกายเต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหาร ความแข็งแกร่งนั้นเพียงพอเป็นอย่างยิ่ง
ส่วนเจ้าหนูชุดขาวก็ดูเย็นชาดุจดั่งน้ำแข็ง ดูสุภาพเยือกเย็น แต่ว่า…
เจ้าหนูชุดขาวผู้นี้ ช่างคุ้นหน้าคุ้นตายิ่งนัก!
เขายืนขึ้นและกล่าวว่า “เป่ยกงจั๋ว เจ้าหนูผู้นี้ นึกไม่ถึงว่าจะปรากฏตัวที่นี่!”
กู้ไป๋อีตกใจสะดุ้งขึ้น ดวงตามองไปที่ชายชราชุดขาวผู้แปลกหน้าตรงหน้าผู้นี้ รูม่านตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อย
เขากล่าวเสียงขรึมว่า “ท่านจำคนผิดแล้ว ข้าน้อยกู้ไป๋อี ไม่
