เข้าไปในเข็มยา มู่เฉียนซีเหลือบมองไปทางราชทินนามเฮย
“เจ้าไม่ใช่คนดี คิดที่จะมีชีวิตอยู่รอดต่อไป แน่นอนว่าต้องมีราคาที่ต้องจ่าย”
ราชทินนามเฮยถามขึ้น “นั่นคือพิษ?”
“มิผิด นี่เป็นยาพิษ! เจ้าสามารถเลือกที่จะตายได้ แล้วก็สามารถเลือกที่จะถูกพิษของข้าควบคุมได้ !”
ราชทินนามเฮยกล่าว “ถึงต่อให้ถูกเจ้าควบคุมบงการข้าก็ยอม มาเถิด!”
นางได้ดูเบาสาวน้อยผู้นี้มาโดยตลอด
ถ้าหากสู้กันขึ้นมาจริง ๆ บางทีนางอาจจะน่ากลัวกว่าฝ่าบาทเสียอีก
ฟืด! เข็มยานั้นได้ทิ่มเข้าไปในร่างกายของนาง ราชทินนามเฮยก็ฟื้นคืนสภาพขยับร่างกายได้ตามปกติ
มู่เฉียนซีได้นำสมุนไพรวิญญาณขั้นสวรรค์มาสกัดพิษ ราชทินนามเฮยเองก็รู้ว่าเช่นนี้มันไม่ปกติอย่างแน่นอน
มาตอนนี้นางทำได้เพียงแต่เคารพนอบน้อมต่อมู่เฉียนซี และไม่กล้าลงมือกับนางอีก
“นายท่าน!”
มู่เฉียนซีกล่าว “อุโมงค์ฝังศพมังกรอันตรายยิ่งนัก เจ้าหาหนทางรอดออกไปเอง จงอย่าได้สิ้นเปลืองพิษของข้า ส่วนข้านั้นจะเข้าไปยังใจกลางของอุโมงค์ฝังศพมังกร”
ที่แห่งนี้แปลกประหลาดยิ่งนัก การทำการเพียงตัวคนเดียวนั้นจะสะดวกมากกว่าอยู่ไม่น้อย หากมีราชทินนามเฮยเพิ่มมาอีกคนก็จะกลายเป็นอุปสรรค
ราชทินนามเฉยกล่าวรับเสียงขรึม “รับทราบ!”
หลังจากผ่านอันตรายมาครั้งแล้วครั้งเล่า ราชทินนามเฮยเองก็ไม่อยากอยู่ในสถานที่บ้า ๆ เช่นนี้อีกต่อไปเช่นกัน นางอยากรีบออกไปจากที่นี่ให้ไว
เมื่อออกจากปากถ้ำนี้ไป ทั้งสองก็ได้แยกย้ายกัน ม
