ู่เฉียนซีนั้นมุ่งไปทางส่วนลึกของอุโมงค์ฝังศพมังกร
ด้วยวิธีการที่ร้ายกาจ ทักษะวิญญาณที่แข็งแกร่งอีกทั้งพลังจิตที่เข้มแข็งพอ ทำให้นางสามารถฝ่าผ่านอันตรายหนแล้วหนเล่าไปได้
ในตอนนี้ กู้ไป๋อีได้มาถึงใจกลางของอุโมงค์ฝังศพมังกรแล้ว ที่แห่งนี้เป็นประตูใหญ่บานหนึ่งที่ถูกโซ่เหล็กพันธนาการเอาไว้
บนประตูนั้นยังมีตัวอักษรเขียนเอาไว้ด้วย
ยังไม่ทันที่จะรอให้กู้ไป๋อีได้มองดูอย่างแน่ชัดว่าบนประตูนั้นเขียนไว้ว่าอย่างไรก็ได้พลันมีเสียง ๆ หนึ่งลอยมา
“ไป๋อี ข้านึกไว้แล้วว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง เจ้ากลับสามารถมาถึงที่แห่งนี้ได้”
หลงฉือได้พาราชทินนามซวงและราชทินนามล่วนมายังที่แห่งนี้
กู้ไป๋อีกล่าวด้วยเสียงเข้ม “หลงฉือ เจ้าเองก็มาด้วย”
หลงฉือเหลือบมองไปยังกู้ไป๋อีแล้วกล่าว “สาวน้อยของเจ้าไม่ได้มาถึงที่แห่งนี้ ดูท่าว่าจะพบกับปัญหาเข้าแล้ว ข้าเองก็ใจร้อนเกินไปนัก ควรจะรอให้นางเติบโตขึ้นมาก่อนถึงควรให้นางเข้ามายังที่แห่งนี้ถึงจะถูก
เมื่อได้ยินคำพูดของหลงฉือ กู้ไป๋อีกำหมัดเอาไว้แน่น แววตาของเขายิ่งทวีความเย็นยะเยือก
สาวน้อยจะไม่เป็นอะไร!
ในตอนนี้เองก็มีเสียงที่คุ้นเคยเสียงหนึ่งดังลอยมา
“เสี่ยวไป๋ เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่! ความวุ่นวายนั้นยังมิอาจหยุดยั้งเจ้าเอาไว้ได้ แล้วมันจะมาหยุดยั้งข้าได้อย่างไรเล่า!”
เงาร่างสีม่วงพุ่งพรวดเข้ามา มู่เฉียนซีได้กระโดดลงมาอยู่ข้างกายของกู้ไป๋อีแล้ว
ใบหน้าอันเย็นชาของกู้ไป๋อีเผย
