ดพันอยู่ในหมากกระดานที่ติดตายเช่นนี้ เมื่อพลังจิตได้ถูกใช้ไปจนหมดสิ้นนางก็ได้ค่อย ๆ กินยาเม็ดเข้าไป ดูกันสิว่าใครจะทำให้ใครสิ้นพลังตายไปเสียก่อน
เวลาผ่านไปอย่างช้า ๆ หลงฉือได้เชิญกู้ไป๋อีให้มาร่วมจิบชา
หลงฉือยิ้มแล้วกล่าว “ไป๋อี คนงามตัวน้อยของเจ้าได้เข้าไปในชั้นที่เก้าเป็นเวลานานมากแล้ว เจ้าไม่เป็นกังวลใจบ้างหรือ?”
กู้ไป๋อียังคงดื่มน้ำชาอย่างเงียบงันอยู่เช่นเก่า เขาไม่อยากที่จะพูดคุยกับหลงฉือแม้สักประโยคเดียว
ในการโจมตีและป้องกันอย่างไม่หยุดยั้ง มู่เฉียนซีพบว่าพลังจิตของนางเองนั้นก็แข็งแกร่งขึ้นไม่น้อย
มู่เฉียนซีลืมตาทั้งสองข้างขึ้นแล้วกล่าว “โดนโจมตีอยู่เรื่อยไปเช่นนี้รู้สึกไม่สบายตัวยิ่งนัก พวกเจ้าว่าตอนนี้มันถึงเวลาที่ข้าจะสวนกลับแล้วหรือยัง?”
พลังจิตของมู่เฉียนซีได้แผ่กระจายออกไปและได้ไปสะกดพลังจิตที่เข้ามาโจมตีเหล่านั้นทั้งหมดเอาไว้
กู้ไป๋อีเองก็คงนึกไม่ถึงว่าพลังจิตของมู่เฉียนซีนั้นจะวิปริตมากกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้เสียอีก แถมตอนนี้ยังเพิ่มขึ้นกว่าในตอนที่อยู่บนชั้นที่เก้าไม่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ที่ชั้นที่เก้าแห่งนี้ยังมีลูกเล่นอะไรอีกก็รีบใช้ออกมาเถอะ! ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะทำให้ข้าเสียเวลาไปเป็นอย่างมากแล้ว”
“เจ้าผ่านการทดสอบแล้ว ถึงต่อให้ใช้กระบวนท่าไม้ตายก็ยังมิอาจทำอะไรเจ้าได้แม้แต่น้อย เจ้าเป็นผู้เข้าท้าประลองที่มีพลังจิตวิปริตที่สุดตั้งแต่มีหอคอยทมิ
