าวขึ้น “ท่านราชทินนามหานคงลืมไปแล้วกระมัง! คืนนี้เป็นคืนจันทร์ใหม่ ทั้งเมืองเฮยตูนั้นได้ถูกปิดผนึกอย่างสมบูรณ์ ถึงต่อให้เป็นอีกาดำน้อยเองก็ออกไปไม่ได้! ทำได้เพียงแค่รอวันพรุ่งนี้เท่านั้น ท่านราชทินนามหานมิจำเป็นจะต้องใจร้อนเช่นนั้น”
กู้ไป๋อี้ขมวดคิ้วแน่น จะให้ไม่ใจร้อนได้อย่างไร!
แต่ตอนนี้คือคืนจันทร์ใหม่ ซึ่งไม่มีหนทางใดเลย!
กู้ไป๋อีกล่าว “เอาล่ะ เจ้าสามารถไปได้แล้ว เช่นนั้นพรุ่งนี้เจ้าจะต้องรีบมาแต่โดยไว”
“อีกาดำน้อยรับคำสั่ง!” หลังจากที่อีกาดำน้อยได้ตอบรับคำของกู้ไป๋อีแล้ว มันก็ได้กลายร่างเป็นควันสีดำแล้วหายไป
มู่เฉียนซีมองไปที่กู้ไป๋อีแล้วกล่าว “เสี่ยวไป๋ มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? ห้ามปิดบัง! เจ้าจงบอกกับข้ามาตามจริง”
ตั้งแต่ที่ฝ่าบาทแห่งเมืองเฮยตูปรากฏตัวขึ้น เสี่ยวไป๋ก็เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน นางจะต้องสอบถามให้ชัดเจน
กู้ไป๋อีได้ทำให้จิตใจของตนเองสงบลงมาแล้วไม่น้อย เขากล่าวกับมู่เฉียนซี “ฝ่าบาทแห่งเมืองเฮยตูนามว่าหลงฉือ เขาเป็นผู้ที่รักชอบในเหล่าคนที่มีความสามารถยิ่งนักผู้หนึ่ง พรสวรรค์ของคุณหนูใหญ่ได้ทำให้เขาสนใจเป็นอย่างมากเข้าเสียแล้ว ถ้าหากว่าคุณหนูใหญ่ยังไม่ออกจากเมืองนี้ไปอีก เกรงว่าเขาคงจะทำให้คุณหนูใหญ่ไม่สามารถที่จะออกจากเมืองนี้ไปได้อีกตลอดกาล”
มู่เฉียนซีกล่าว “อื้ม! ดูท่าแล้วที่แห่งนี้ไม่ควรที่จะอยู่นาน แต่ถ้าหากว่าข้าไปแล้วเขาจะทำอะไรที่เลวร้ายต่อเจ้าหรือไม่?”
