กู้ไป๋อีกล่าว “เมื่อก่อนนี้ข้ามิได้อ่อนแอไปกว่าเขา เขาเองก็ไม่รู้ว่าพลังความสามารถของข้าได้ถดถอยลงไป ดังนั้นเขาจะไม่ลงมือกับข้าอย่างง่ายดายเป็นแน่ ขอแค่เพียงคุณหนูใหญ่หนีไปก่อน ข้าถึงจะคิดหาหนทางดี ๆ ที่สามารถจะออกไปอย่างปลอดภัยได้”
มู่เฉียนซีพยักหน้า “ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าจะต้องระวังตัวด้วย! วันรุ่งขึ้นข้าจะไปในทันที”
“ดี!” กลางดึก มู่เฉียนซีนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงด้วยไม่สามารถนอนหลับได้
ถึงแม้ว่าคำอธิบายของเสี่ยวไป๋ที่กล่าวมาจะสมเหตุสมผล แต่นางกลับรู้สึกว่ามันจะไม่ได้มีเพียงแค่เท่านั้น!
ตุบ ตุบ ตุบ!
กู้ไป๋อีลืมตาทั้งสองข้างขึ้นทันที ที่บนพื้นสะท้อนเงาคนที่มีหนึ่งร่างและสองหัวให้เห็น
ปราณกระบี่สีเงินพุ่งเข้าไปอย่างไม่เกรงใจ
ซึบ! ผู้ที่อยู่ตรงหน้านั้นได้แยกออกเป็นสองส่วน
ทั้งสองผู้นี้ผู้หนึ่งมีร่างกายสูงและใหญ่ ส่วนอีกผู้นั้นมีร่างกายที่เล็กและเตี้ย เตี้ยถึงขั้นที่ว่ามองเห็นได้เพียงแค่ต้นขาของผู้ที่ตัวสูงใหญ่เท่านั้น
กู้ไป๋อีกล่าว “ราชทินนามซวง พวกเจ้าทั้งสองมาทำอะไร?”
ผู้ที่มีร่างสูงใหญ่กล่าว “ได้ยินว่าเจ้าผู้เป็นราชทินนามหานกลับมาแล้ว พวกเราสองพี่น้องก็แค่อยากจะมาขอคำชี้แนะสักหน่อยก็เท่านั้น”
“พวกเจ้ารนหาที่ตาย!” สายตาของกู้ไป๋อีเปลี่ยนเป็นเย็นชา และได้ออกกระบวนท่าพิฆาตเพื่อจัดการกับพวกเขาทันที
บึ้ม!
มู่เฉียนซีได้ยินเสียงของการต่อสู้จึงได้ลุกจากเตียงขึ้นมา
ปัง! หน้าต่างบานหนึ่งที
