ก็ราคาหกพันหยกวิญญาณมาสองที่”
“เอาแค่นี้!”
“ขอรับ!” ครั้นแล้วเสี่ยวเอ้อร์จึงไปแจ้งรายการอาหารในห้องครัว
เถ้าแก่กล่าว “เช่นนั้น โปรดทั้งสองท่านจ่ายเงินก่อน”
มู่เฉียนซีเหลือบตามองเขา “นี่เจ้ากลัวว่าพวกข้ากินของแพงแล้วจะชิ่งหนีไม่จ่ายเหรอ!”
“ทั้งสองท่านมีสถานะไม่ธรรมดา จะทำเรื่องเช่นนั้นให้ตัวเองเสียหายได้เช่นไรกันเล่า นี่เป็นเพียงแค่กฎเท่านั้น มีทางนี้ทางเดียว ข้าถึงจะจัดการเรื่องการเดินทางไปทะเลทรายดำให้ท่านทั้งสองได้อย่างสมบูรณ์แบบหลังจากที่ท่านทั้งสองได้รับประทานอาหารเสร็จสิ้น”
มู่เฉียนซีโยนแหวนมิติวงหนึ่งให้เขาพลางกล่าวว่า “ในนี้มีหยกวิญญาณระดับสูงอยู่สองร้อยล้าน เจ้าค่อย ๆ นับล่ะ!”
“ขอรับ!”
จ่ายง่ายเช่นนี้ เขาก็อารมณ์ดีเป็นอย่างมาก
เถ้าแก่อารมณ์ดี แต่มู่เฉียนซีนั้นกลับอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก
จ่ายไปแพงเช่นนั้น แล้วผลลัพธ์ล่ะ…
ผลลัพธ์…
เมื่อเห็นอาหารสีดำสามจานที่อยู่ตรงหน้า มู่เฉียนซีคล้ายกับว่าได้เห็นอาหารดำไหม้ของจิ่วเยี่ยปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง
ทำอาหารออกมาสภาพนี้ยังกล้าเอามาขายอีก แถมยังขายในราคาที่สูงลิ่วอีกด้วย
ในตอนนี้กู้ไป๋อีไม่แม้แต่จะแตะตะเกียบ มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวไป๋ เจ้าไม่ชิมดูหน่อยเหรอ?”
กู้ไป๋อีกล่าว “ข้าไม่หิว!”
มู่เฉียนซีคิดในใจ ‘เจ้าหมอนี่เคยมาแล้วครั้งนึง เขาต้องรู้เป็นแน่ว่าอาหารที่นี่มีปัญหาก็เลยไม่แตะต้องอาหารเช่นนี้’
มู่เฉียนซีมองดูอาหารเหล่านี้ก็ไม่มีความอยากกิ
