อเย็น”
แช่ตัวเสียหน่อย แช่เสียจนกว่าจะสามารถฟันฝ่าไปได้ แล้วทุกอย่างก็จะดีขึ้น
ภายในบ่อเย็นนั้น กู้ไป๋อีรู้สึกทรมานเป็นอย่างมาก
เขาไม่เคยมีประสบการณ์เช่นนี้มาก่อน
ก่อนหน้านี้ก็เคยมีผู้ที่ไม่กลัวตายมาวางยาพิษเขา พิษของมันมิได้ยิ่งหย่อนไปกว่าพิษของอสรพิษนี้เลย แต่ทว่าเขากลับสามารถผ่านพ้นมันไปได้อย่างสบาย ๆ
แต่มาตอนนี้…..
นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงสิ่งที่เรียกว่าความเจ็บปวด!
หรือเป็นเพราะพลังความสามารถของตนเองลดลง ความสามารถในการต้านทานพิษก็เลยลดลงไปด้วย
ในชีวิตนี้นอกจากการฝึกยุทธ์แล้ว ดูเหมือนเขาจะไม่เคยเห็นผู้ใดอยู่ในสายตา ยิ่งสตรียิ่งมิต้องกล่าวถึง
แต่มาตอนนี้ในหัวของเขากลับเต็มไปด้วยเงาร่างของคนผู้หนึ่ง ซึ่งไม่อาจที่จะลบล้างออกไปได้ คุณหนูใหญ่ ซีเอ๋อร์…..
เย่เฉินถูกส่งมาให้ดูแลกู้ไป๋อี ทันทีที่มีเหตุการณ์ก็ให้ไปรายงานทันที ทั้งที่เจ็บปวดเช่นนี้แต่กลับสามารถอดทนเอาไว้ได้ จิตใจของท่านกู้ช่างน่ากลัวเสียยิ่งนัก
ในที่สุดกู้ไป๋อีก็ผ่านพ้นมันไปได้ แต่ทว่าไข้ใจนั้นยากที่จะหลีกเลี่ยงไปได้
มู่เฉียนซีมองสภาพที่ซีดเซียวของเขาแล้วกล่าว “โชคดีที่เจ้าไม่เป็นอะไรไปกลางครัน มิเช่นนั้นล่ะก็ ช่างน่าขายหน้านัก”
กู้ไป๋อีมองไปที่นางด้วยอาการตะลึงค้างและมิได้กล่าวอะไร
มู่เฉียนซีโบกมือไปมาตรงด้านหน้าสายตาของเขาแล้วถามขึ้น “เป็นอะไรไป? เจ้าคงมิได้ไข้ขึ้นเสียจนเสียสติไปกระมัง?”
“ข้าต้องการพักผ่อนอยู่ผู