ทางด้านของผู้เฒ่าเหลยกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมืองเหยียน ช้าก่อน บุตรสาวของท่านอยู่ในมือของคนตระกูลเหลย หากไม่อยากให้บุตรสาวของท่านตาย ท่านก็หยุดลงมือเดี๋ยวนี้!”
“ฉีเอ๋อร์!” ได้ยินบุตรสาวอันเป็นที่รักของตนเองมีอันตรายเช่นนี้ ท่านเจ้าเมืองเหยียนก็ไม่ได้ดุดันเช่นนั้นแล้ว
“เจ้าเฒ่า เจ้าคิดว่าภายใต้การปกป้องของข้า สาวน้อยฉีเอ๋อร์ผู้นี้จะเป็นอันตรายไปได้อย่างนั้นเหรอ?” น้ำเสียงอันดุดันเสียงหนึ่งดังขึ้น
ท่านผู้เฒ่าเย่ นึกไม่ถึงว่าท่านผู้เฒ่าเย่จะนำตัวเหยียนฉั่วฉีมาแล้ว
เหยียนฉั่วฉีตะโกนขึ้นว่า “ท่านพ่อ ท่านพี่เย่ ข้าไม่เป็นไร พวกท่านไม่ต้องเป็นห่วงข้า”
“อะไรนะ?” สีหน้าของท่านผู้เฒ่าเหลยพลันเปลี่ยนไปทันที ไพ่ใบสุดท้ายนั้นไม่มีแล้ว
เย่เฉินกล่าว “ตอนนี้พวกเจ้ายังจะเลือกที่จะอยู่ฝ่ายพวกเขาอีกหรือไม่?”
หากยังเลือกที่จะอยู่ฝ่ายพวกเขาก็โง่แล้ว!
ทุกกองกำลังได้ร่วมมือกัน จัดการกับพวกสวะเมืองเหลยนั้นไม่ได้ยากเลยแม้แต่น้อย!
ไม่นานนักก็กำจัดได้อย่างราบคาบ และเย่เฉินก็ได้ออกคำสั่ง!
“ก่อนหน้านี้ตระกูลเหลยกล้าส่งคนมาลอบฆ่าข้า เพราะฉะนั้น กำจัดคนของตระกูลเหลยอย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว!”
เย่เฉินกับท่านผู้เฒ่าเย่ได้นำกองกำลังไปด้วยตนเองเช่นนี้ ในใจของทุกคนรู้สึกหวาดกลัวขึ้น พวกเขารู้ดีว่าหลังจากคืนนี้ไป ตระกูลเหลยจะต้องหายไปจากเมืองเหยียนโดยสมบูรณ์เป็นแน่
ท่านเจ้าเมืองเหยียนกล่าว “งานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ไม่ใช่งานเล
