อยู่กับใครก็ล้วนแต่เหมือนกัน!”
“ขอรับ!”
มู่เฉียนซีได้กวาดหินแห่งมิติที่อยู่ในห้องแห่งนี้ไปเสียเกลี้ยงจนเหลือแต่ความว่างเปล่า!
หลังจากที่เก็บรวบรวมเสร็จสิ้นแล้ว มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้น “ไปต่อกันเถอะ!”
ห้องถัดไปก็ยังคงเป็นห้องที่เหมือนกันกับห้องที่ได้เก็บหินแห่งมิติไปแล้ว
ถึงแม้ว่าจะมองเห็นหินแห่งมิติชนิดต่าง ๆ กองพะเนินอยู่ แต่หัวหน้าหุบเขาซือคงและเหล่าผู้อาวุโสก็ไม่กล้าที่จะเข้าไปสักเท่าไร
มู่เฉียนซีเองก็มิได้เคลื่อนไหวอย่างบุ่มบ่าม เพราะครั้งก่อนหน้านางได้กลายเป็นเป้าของผู้อื่นไปแล้ว ครั้งนี้นางไม่ต้องการที่จะพุ่งเข้าเป็นเป้าซ้อมอีกครั้ง
หอฉงโหลวบนเมฆากล่าว “นายท่านสามารถเข้าไปได้”
มู่เฉียนซีตะลึงงันแล้วกล่าว “ข้าสามารถเข้าไปได้? จะต้องให้เจ้าและสุ่ยจิงอิ๋งออกมือช่วยหรือไม่ ข้านั้นไม่สามารถที่จะต้านทานพลังแห่งมิติอันแข็งแกร่งนี้ได้เลยแม้แต่น้อย”
หอฉงโหลวบนเมฆกล่าวว่า “นายท่านอย่าได้ดูถูกข้าเช่นนี้สิ! ข้านั้นเป็นถึงหอฉงโหลวบนเมฆา! แม้ว่าหอศิลาแห่งนี้จะโหดเหี้ยมกว่าข้า แต่ระดับของมันนั้นไม่อาจที่จะเทียบกับข้าได้เลย ประเดี๋ยวท่านลงไปแล้วข้าจะบอกเส้นทางที่ปลอดภัยแก่ท่าน ถึงต่อให้มันอยากที่จะทำร้ายท่าน มันก็ทำไม่ได้!”
มู่เฉียนซีกล่าว “เช่นนั้นข้าจะเชื่อเจ้าสักครั้งหนึ่ง!”
มู่เฉียนซีได้บอกกล่าวแก่จวินโม่ซีไป และถึงแม้ว่านางจะทำเรื่องอันตรายที่ถึงขั้นว่าหากไม่ระวังแม้เพียงนิดเดียวก็สามารถท
