ย!” จวินโม่ซีแทบอยากจะร้องไห้
มู่เฉียนซียืดสองแขนขึ้นพลางกล่าว “การต่อสู้ไม่ได้ออกแรงอย่างเต็มที่ ไม่สนุกเอาซะเลย ดูท่าข้าต้องรีบหาทางฝังหุบเขาหมอเทวดาซะแล้ว”
จวินโม่ซีกล่าว “ใช่! ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไป ข้ากลัวว่าข้าจะทนไม่ได้ลงมือวางยาพิษเจ้าซือคงชัวผู้นั้น จากนั้นก็ถูกพวกหุบเขาหมอเทวดาตามฆ่าอีกครั้งเป็นแน่”
มู่เฉียนซีตกใจผงะไปครู่หนึ่ง “นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เห็นเจ้าเกลียดชังคนคนนึงได้มากถึงเพียงนี้”
จวินโม่ซีกล่าว “เจ้าให้ค่าเจ้านั่นสูงเกินไปแล้ว เจ้านั่นมันเป็นคนซะที่ไหนกันล่ะ!”
“ข้าหนีเอาชีวิตรอดมาโดยตลอด น้อยมากที่จะได้คบค้าสมาคมกับผู้คน เขาเป็นหนึ่งในสองของคนที่ข้าเกลียดมากที่สุด”
มู่เฉียนซีตกใจผงะไปอีกครั้ง “ยังมีอีกคนนึงเหรอ คงจะไม่ใช้ข้าหรอกใช่ไหม?”
“หากข้าเกลียดชังเจ้า ข้าจะอยู่ให้เจ้าใช้ข้าตามใจชอบราวกับทาสเช่นนี้เหรอ?” จวินโม่ซีกรอกตามองบนพลางกล่าว
“คนตะกละอย่างเจ้าใครจะไปรู้ล่ะ อาจจะทำเพื่อปากท้องของตัวเอง ยอมกล้ำกลืนความไม่เป็นธรรมเพื่อรักษาหน้าก็ได้!” มู่เฉียนซีกล่าวหยอกล้อ
ไม่นานนัก ก็มีคนมาหาพวกเขา!
“คุณหนูเฟิง ท่านผู้ดูแลใหญ่เรียกคุณหนูไปพบขอรับ!”
มู่เฉียนซีตกใจผงะไป หรือว่าตอนที่ลงประลองนางจะเผยพิรุธออกมาแล้ว!
ไม่น่าจะเป็นไปได้! กระบี่มังกรเพลิงเมื่อก่อนใหม่เอี่ยม แต่กระบี่มังกรเพลิงในตอนนี้ ต่อให้เป็นอาจารย์ใหญ่ซวนก็ดูไม่ออก พวกเขาก็คงไม่ระแคะระคายอันใดหรอก
จวิน
