ยศได้ สิ่งนี้คงพอจะชดเชยความผิดได้บ้าง
มิเช่นนั้นหากผู้อาวุโสสูงสุดกับเจ้าตำหนักกล่าวโทษขึ้นมาแล้วล่ะก็ พวกเขาคงจะรับโทษนั้นไม่ไหวเป็นแน่
ตอนนี้ ใบหน้าที่สวยหยาดเยิ้มของอวี้จีพันผ้าพันแผลเอาไว้ ใบหน้าดูดุร้ายมาก
“จะปล่อยเจ้าหมอนั่นไปไม่ได้เด็ดขาด ทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนแต่เป็นเพราะมันกับผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงคนนั้นได้ตายไปแล้ว ก็สมควรส่งหลิงตามไปอยู่กับนางเช่นกัน”
นอกจากกลุ่มไล่ฆ่ากลุ่มนี้แล้ว ในป่าเทียนเหลยก็ยังมีอีกกลุ่มหนึ่ง
ซวนอีขมวดคิ้วพลางกล่าว “นายน้อย พวกเราได้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มาแล้ว ควรรีบกลับดีกว่า หลิงกับพวกเราไม่ได้มีมิตรภาพที่ดีต่อกันเลยแม้แต่น้อย พวกเราไม่มีความจำเป็นต้องเสี่ยงอันตรายไปต่อสู้กับผู้อาวุโสระดับเจ็ดของตำหนักเป่ยหานเพื่อช่วยชีวิตหลิงนะขอรับ”
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวเสียงขรึมว่า “ข้าต้องทำอะไรสักอย่าง นางให้ความสำคัญกับหลิงมาก เพราะฉะนั้น……”
ซวนอีกล่าว “นายน้อย ท่านชอบสาวน้อยผู้นั้นเข้าแล้ว”
“ข้าเปล่า ข้าก็แค่ชื่นชมนางก็เท่านั้น!”
ชอบนาง เป็นไปได้อย่างไร เขามีคนที่เขาชอบตั้งนานแล้ว
ตูม ปัง ปัง! ภายในป่าเทียนเหลยได้เกิดสายฟ้าดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นอย่างสมบูรณ์
ส่วนหลิงในตอนนี้ทั่วทั้งร่างกายก็เต็มไปด้วยคราบเลือด บาดแผลที่อยู่บนร่างกายนั้นนับไม่ถ้วนแล้ว และสติของเขาก็เริ่มเบลอขึ้น
ความรู้สึกนี้คลับคล้ายเหมือนกับเขารู้จักมาก่อน
ในตอนนี้เขาคิดสิ่งใดอยู่……
พี่ใหญ
