ม่ยั้งมือกับซีเอ๋อร์ได้อย่างไรกันล่ะ ?”
“อันที่จริงกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ไม่ได้หาเจอง่าย ๆ เช่นนั้น ข่าวนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะแน่เต็มร้อย อีกอย่างเฟิงอวิ๋นซิวก็ลงมือเองด้วย หากจะล้มเหลวก็ไม่เป็นไร”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “เช่นนั้นก็ดี!”
“ซีเอ๋อร์ เฟิงอวิ๋นซิวเพิ่งจะอายุยี่สิบก็เป็นถึงมหาจักรพรรดิระดับหกแล้ว คนผู้นี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่เจ้าคิด เจ้าอย่าโดนเขาหลอกได้เป็นอันขาด เขาก็คือหมาป่าในคราบแกะ”
มู่เฉียนซีกล่าว “อารอง ข้าเข้าใจแล้ว”
สำหรับคนอื่นแล้ว เฟิงอวิ๋นซิวนั้นเป็นหมาป่าในคราบแกะ แต่ทันทีที่เจ้าหมอนี่เห็นใบหน้าของนาง เขาก็เก็บความอันตรายและความชั่วร้ายทั้งปวงเอาไว้ กลายเป็นลูกแกะตัวน้อยตัวหนึ่ง
นางก็ไม่อาจรู้ได้แน่ชัดเหมือนกันว่ามันเป็นความรู้สึกที่ลึกซึ้งเช่นไร ที่สามารถทำให้เขาเห็นคนหน้าคล้ายก็ทำให้เขากลายเป็นเช่นนี้ไปได้!
หากคนผู้นั้นปรากฏตัวต่อหน้าเฟิงอวิ๋นซิวจริง ๆ บุรุษผู้งดงามและสูงศักดิ์อย่างเฟิงอวิ๋นซิวจะไม่กลายเป็นฝุ่นธุลีและปล่อยให้ตัวเองโดนเหยียบย่ำเอาหรอกเหรอ
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วขึ้น เฟิงอวิ๋นซิวไม่ควรจะเป็นเช่นนั้น!
ดูเหมือนว่านานมากแล้วที่ไม่ได้เจอกับหลานสาวตนเอง เขาทำใจไม่ได้ที่จะจากไป
ในเวลานี้ ทางด้านของเฟิงอวิ๋นซิวก็ได้เปิดฉากแล้ว
ซวนอี ซวนเอ้อร์ ซวนซานได้ห้อมล้อมอวี้จีไว้ อวี้จียิ้มพลางกล่าว “น้องอวิ๋นซิว ข้าก็แค่อยากจะพูดคุยด้วยก็เท่านั้นเอง เจ้าไม่ต้องไร้ไม