อวี้ฉิงมาโดยตลอด นางเป็นผู้หญิงที่ข้าอยากจะปกป้องไปตลอดชีวิต ข้า….ขอให้เจ้าช่วยนางด้วย ไม่ว่าเจ้าจะให้ข้าทำอะไรเป็นการตอบแทน ข้าล้วนแต่ตอบรับ…..”
“อันซวน เจ้าโง่….” ไป๋อวี้ฉิงตะโกนออกมา
เจ้าหมอนี่ซ่อนอารมณ์ความรู้สึกเอาไว้ลึกยิ่งนัก ถึงขั้นที่ว่าคบค้าสมาคมกันมาเป็นสิบปีก็ไม่สามารถรู้ได้เลย หัวใจนั้นเต้นระรัว
เมื่อทั้งสองได้ก่อให้เกิดเรื่องของการสารภาพรักขึ้นมา เรื่องทั้งหมดจึงได้ดำเนินไปตามจังหวะดั่งที่หลานเยว่หรูหวังเอาไว้ นางกล่าวขึ้นอย่างรำคาญใจว่า “มู่เฉียนซี เจ้าตัดสินใจได้แล้วหรือยัง…..”
ยังไม่ทันที่นางจะได้กล่าวจบประโยค ก็ได้มีหมูน้อยตัวสีแดงดั่งเพลิงตัวหนึ่งพุ่งเข้าไป
เปลวเพลิงสีแดงเข้มนั้นพุ่งไปทางหลานเยว่หรูในทันที และได้ล้อมนางเอาไว้จากทางบริเวณเท้าของนาง เมื่อสถานการณ์เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างกะทันหันเช่นนี้ จึงทำให้นางจำต้องปล่อยตัวไป๋อวี้ฉิงไป
อันซวนได้คว้าอากาศนี้พุ่งเข้าไปกอดไป๋อวี้ฉิงเอาไว้ และกล่าวขึ้นอย่างใส่ใจ “อวี้ฉิง เจ้าไม่เป็นไร!”
“อ๊าก!” ในตอนนี้ทั้งตัวของหลานเยว่หรูนั้นได้ถูกเพลิงคลอกไปทั้งตัว นางร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ทำให้ผู้นำหลานเกิดเสียสมาธิและได้ถูกผู้อาวุโสโม่โจมตีได้รับบาดเจ็บ
กระบี่ยาวเล่มหนึ่งได้ไปจ่ออยู่ที่คอของหลานเยว่หรู มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าว “ต้องรบกวนคุณหนูใหญ่หลานเป็นตัวประกันสักคราหนึ่งแล้ว”
ดวงตาทั้งสองข้างของหลานเยว่หรูโกรธเกรี้ย
