ครักษ์คนอื่น ๆ ก็รู้สึกโกรธขึ้นเล็กน้อย
ดูเหมือนว่าพวกเขาจะรังแกคุณหนูใหญ่ของพวกตนก็มิปาน
“ข้าคือบุตรสาวผู้นำแห่งกองกำลังผู้นำเจ็ดอสูร หลานเยว่หรู ไม่ทราบว่าข้าจะเรียกทุกท่านว่าเช่นไร”
ไป๋อวี้ฉิงกล่าว “จะเรียกว่าเช่นไรนั้นก็คงจะไม่รบกวนคุณหนูใหญ่หลานหรอก ข้าว่าเชิญคุณหนูใหญ่หลานไสหัวไปไกลพวกเราได้เท่าไหร่ก็ยิ่งดี สิ่งที่ข้าเกลียดที่สุดก็คือผู้หญิงที่เสแสร้งแกล้งทำว่าตัวเองอ่อนแอนี่แหละ เนื้อย่างที่ข้ากินเข้าไป ตอนนี้แทบอยากจะอ้วกออกมาแล้ว”
สีหน้าของหลานเยว่หรูพลันแข็งทื่อไปในทันที จากนั้นก็แสดงสีหน้าน้อยเนื้อต่ำใจอยากร้องไห้ออกมา
“ขะ……ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าข้าไปทำสิ่งใดให้พวกเจ้าเข้าใจผิด ข้าขอโทษด้วยใจจริง ข้า……”
มู่เฉียนซีและพวกต่างก็ไปทำเรื่องของตัวเองแล้ว สำหรับตาเฒ่าจิ้งจอกเหล่านั้น พวกเขาขี้เกียจจะไปสนใจสาวน้อยผู้นี้
ในขณะที่หลานเยว่หรูหันกลับมา สีหน้าของนางก็เขียวคล้ำด้วยความโกรธแล้ว
ไป๋อวี้ฉิงกล่าวถามว่า “อันซวน เฉียนซี เมื่อครู่ข้าพูดเกินไปหรือไม่ แต่ข้าทนไม่ได้จริง ๆ หนิ่ เนื้อย่างนะ เนื้อย่างเชียวนะ นึกไม่ถึงว่าจะมารบกวนการกินเนื้อย่างของข้า”
มู่เฉียนซีกับอันซวนก็รู้สึกทำอะไรไม่ถูก เดิมทีเมื่อครู่ที่เจ้านี่พ่นวาจาร้ายกาจออกไป ไม่ใช่เพราะมองหลานเยว่หรูได้อย่างทะลุปรุโปร่ง แต่ที่โกรธเกรี้ยวเช่นนี้ก็เป็นเพราะว่าถูกรบกวนในการกินเนื้อย่างต่างหาก
มู่เฉียนซีกล่าว “อันที่จริงแล้วเจ