้าต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อหากระบี่มาให้กับข้า หากระบี่มาให้ข้าหนึ่งร้อยเล่ม หลังจากการแข่งขันรอบที่สองข้าถึงจะมียาแก้พิษให้ แต่หากหามาไม่ได้ ก็ดูอารมณ์ข้าก็แล้วกัน!”
อวี้จี๋กล่าว “กระบี่ กระบี่ร้อยเล่ม!”
“เจ้ายอมรับข้อตกลงหรือไม่ ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“ตกลง!”
“เช่นนั้นก็ค่อยพบกันใหม่นะ!” มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว
อวี้จี๋พาคนของเขาจากไปด้วยสีหน้าที่ดำคล้ำอย่างโกรธเกรี้ยว จินซ่านซ่านกล่าว “อวี้จี๋ ค่อย ๆ เดินล่ะ!”
“เดินทางกลางดึกไม่สะดวก หรือว่าจะอยู่ที่นี่ก่อนดีไหมล่ะ ข้าไม่ทอดทิ้งเจ้าหรอกนะ”
สีหน้าของอวี้จี๋เขียวคล้ำแล้ว หากอยู่ต่อให้เห็นพวกเขาดีอกดีใจเช่นนี้ มีหวังเขาทนไม่ได้ต้องฆ่าพวกเขากลางดึกเป็นแน่
จินซ่านซ่านยังคงดีอกดีใจเป็นอย่างมาก “ฮ่า ฮ่า ฮ่า! นึกไม่ถึงเลยว่าสำนักศึกษาอวี้หุนก็มีวันนี้ด้วย ช่างทำให้ข้าสุขใจยิ่งนัก”
คนอื่น ๆ ของสำนักศึกษาจินซินก็ดีอกดีใจมากเช่นกัน ต้องรู้เอาไว้เลยว่าในอดีตสำนักศึกษาจินซินนั้นถูกกดขี่ข่มเหงมาโดยตลอด!
จินซ่านซ่านกล่าวถาม “คนงามมู่ เจ้าจะหากระบี่เพื่อสิ่งใดรึ ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าถามมากไปก็ไร้ประโยชน์ เอาความสามารถพิเศษในการหาของล้ำค่าของเจ้าออกมาใช้ให้เป็นประโยชน์มากที่สุดจะดีกว่า บางที…”
มู่เฉียนซีมองจินซ่านซ่านอย่างพิจารณา บางทีด้วยโชคที่ต้านสวรรค์ของเจ้าหมอนี่ ไม่แน่อาจจะหาเจอก็ได้
คมกระบี่ไม่ได้มีปฏิกิริยาใดตอบสนอง บางทีตัวกระบี่อาจไ
