สามแดนได้เลย แต่ถ้าหากว่าพวกเขาสามารถที่จะหาสิ่งล้ำค่าที่ผู้มีความสามารถในสมัยโบราณได้ทิ้งเอาไว้ได้ละก็ เช่นนั้นผลของมันก็จะแตกต่างออกไป”
ผู้อาวุโสผู้อื่นก็ได้กล่าวขึ้น “หวังว่าจะมีผู้ที่สามารถมีโชคดีนั้นได้ มิเช่นนั้นแล้วแดนใต้ของพวกเราก็จะไม่มีวันเจริญรุ่งเรืองไปตลอดกาล”
การแข่งขันในรอบที่สองนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันคือการแข่งกันหาสมบัติ
หลังจากอาจารย์ใหญ่เหลยได้กล่าวแนะนำเสร็จสิ้นก็ได้จากไป ส่วนนักศึกษาจากสำนักต่าง ๆ ก็ได้กระจายกันไปคนละหนคนละแห่งและเริ่มเส้นทางแห่งการค้นหาสมบัติขึ้น
สนามรบโบราณนั้นมีอันตรายที่ยังไม่อาจรู้ได้ เพื่อที่จะเป็นการประกันว่าจะไม่ตกรอบไป นักศึกษาของทุกสำนักนั้นก็จะตั้งกลุ่มอยู่ด้วยกัน
นักศึกษาทั้งสิบคนของสำนักศึกษาซวนเสียก็รวมตัวอยู่ด้วยกัน จากนั้นก็ได้เข้าไปในสนามรบโบราณแห่งนี้
แต่ที่ด้านหลังพวกเขานั้นได้มีคนคอยติดตามอยู่ตลอด หนึ่งในพวกนักศึกษาจากสำนักศึกษาซวนเสียกล่าวขึ้น “นั่นเป็นพวกสำนักของจินซ่านซ่าน พวกเขาตามพวกเราทำไม?”
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “จินซ่านซ่าน มานี่!”
สำนักศึกษาจินซินนั้นยังคงมีกำลังอยู่บ้าง ในรอบแรกพวกเขานั้นตกรอบไปสามคน มาตอนนี้ยังเหลืออีกเจ็ดคน
“สาวงามมู่ เรียกข้ามีเรื่องอะไรหรือ?” จินซ่านซ่านกล่าวถาม
“เจ้าตามพวกเราสำนักศึกษาซวนเสียทำไม?” มู่เฉียนซีถามกลับ
จินซ่านซ่านแกล้งโง่ “ใช่เหรอ? ไม่มี! ข้าว่าพวกเราก็แค่ผ่านทางมาเท่านั้น”
“อย่า