ะได้กินเลย”
พวกเขาส่งเสียงโห่ร้องขึ้นด้วยความดีใจ “สหายมู่เฉียนซี เจ้ายอดเยี่ยมที่สุดแล้ว”
“พวกข้ากินแน่นอน!”
“อย่าแย่ง ๆ!”
ซุปงูหม้อใหญ่ถูกพวกเขากินจนเกลี้ยงหม้อ
ภายในชั่วพริบตาเดียวคนกลุ่มนี้ก็กลายเป็นคนตะกละไปแล้ว
กินงูพิษเข้าไปหม้อใหญ่ แต่พวกเขากลับไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย
“พี่ใหญ่เหลิ่ง พวกมันเป็นคนของสำนักศึกษาซวนเสียจริง ๆ เหรอ สำนักศึกษาเล็ก ๆ เช่นนั้น แต่กลับมีความสามารถมากมายนัก!”
“งูเหล่านั้นของพวกเรา หากว่าพวกมันเอาไปตุ๋นซุปกินจริง ๆ แล้วล่ะก็ ต้องโดนพิษตายไปแน่นอน แต่นึกไม่ถึงว่าพวกมันจะไม่เป็นอะไรเลย!”
“เรื่องนี้มันช่างน่าประหลาดเกินไปแล้ว”
งูพิษของพวกเขาถึงแม้ว่าจะมีพิษร้ายแรง แต่เมื่ออยู่ในมือของหมอปีศาจแล้ว แน่นอนว่ามันจะต้องเปลี่ยนเป็นของล้ำค่าได้
นี่มันก็แค่พิษเล็ก ๆ น้อย ๆ มู่เฉียนซีไม่สะทกสะท้านแต่อย่างใดอยู่แล้ว
“พี่ใหญ่เหลิ่ง วันนี้พวกเราอับอายขายหน้ามาก จะปล่อยให้มันเป็นเช่นนี้จริง ๆ เหรอ เราลงมือกันอีกครั้งดีหรือไม่”
“ลงมือ! จะให้พวกมันเอาไปทำโจ๊กกินรึไง ?”
พวกเขาหุบปากลงแล้ว หากตอนเช้าได้เห็นพวกเขากินโจ๊กจริง ๆ แล้วล่ะก็ พวกเขาคงจะโกรธแค้นจนทนไม่ได้ และลงมือฆ่าพวกเขาจนไม่คำนึงถึงสิ่งใดเป็นแน่
“แล้วพวกเราจะทำเช่นไรดีละ ?”
“อย่าเพิ่งเคลื่อนไหวใด ๆ ก่อน หากทำผิดกฎในเมืองจิ่วเหลย มีหวังต้องโดนตัดสิทธิ์แน่นอน รอให้ถึงตอนแข่งขันก่อนเถอะ พวกเราต้องมีวิธีแก้แค้นพว