ลง พวกเราก็ลงมือได้เลย ทำให้พวกมันกินกันไม่หมดจนห่อกลับบ้านไปเลยยิ่งดี”
“ขอรับ!”
ครั้นแล้ว ทันทีที่ฟ้ามืดลง คนของสำนักศึกษาเทียนเฉ๋อก็เริ่มลงมือทันที
พวกเขาใช้ทักษะควบคุมงูให้แอบเข้าไปในห้องของนักเรียนทั้งสิบคนของสำนักศึกษาซวนเสีย
ตอนนี้พวกเขาไม่มีความสามารถพอที่จะลอบโจมตียอดฝีมือขั้นมหาจักรพรรดิอย่างอาจารย์ใหญ่และผู้อาวุโสสูงสุด
เดิมทีพวกเขารอคอยฟังเสียงร้องโหยหวนของคนสำนักศึกษาซวนเสียเหล่านั้น แต่ผลลัพธ์ที่ได้พวกเขากลับผิดหวัง ไม่มีเสียงร้องโหยหวนแต่อย่างใด
เงียบสงบมาก!
“พี่ใหญ่เหลิ่ง นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ?”
“เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีการตอบสนองใด หรือว่าพวกมันกำลังนอนฝันแล้วถูกพิษงูตายไปแล้ว”
“……”
เหลิ่งหลินกล่าว “ช้าก่อน!”
ทว่า เมื่อเขาได้กลิ่นของเนื้องูตุ๋นที่โชยออกมาจากเรือนทางใต้ก็ไม่อาจที่จะทนได้!
ดวงตาของเหลิ่งหลินเบิกกว้างด้วยความตกใจ เขานึกไม่ถึงเลยว่าเรื่องที่หญิงสาวผู้นั้นกล่าวจะเป็นจริง
“บัดซบ! พวกมันคงจะไม่เอางูของพวกเราไปตุ๋นกินแล้วหรอกนะ!” เหลิ่งหลินโกรธมาก
“ไป พวกเราไปดูกัน!”
ทันทีที่พวกเขามาถึงเรือนทางใต้ก็ได้เห็นกับคนกลุ่มหนึ่งกำลังห้อมล้อมหม้อใบใหญ่อยู่กลุ่มหนึ่ง ในหม้อนั้นเป็นงูที่พวกเขาคุ้นเคยจนไม่รู้จะคุ้นเคยยังไงแล้ว
งูพิษเหล่านี้พวกเขาเป็นคนเลี้ยงดูมันมาด้วยความยากลำบากเชียวนะ!
มู่เฉียนซีเหลือบมองพวกเขาและกล่าวว่า “ที่แท้ก็เป็นสหายจากสำนักศึกษาเทียนเฉ๋อนี่
