ทวีปอวี้โจวนั้นเป็นทวีปที่มั่งคั่งที่สุดในทั่วทั้งแดนใต้อย่างแน่นอน ถึงแม้ว่าสำนักศึกษาจินซินจะไม่ใช่สำนักศึกษาที่แกร่งที่สุด แต่จะต้องเป็นสำนักที่ร่ำรวยที่สุดอย่างแน่นอน
ในสรรพสิ่งที่พวกเขารู้จักนั้น ไม่มีเรื่องอะไรที่เงินไม่สามารถจัดการได้
มู่เฉียนซีเหลือบมองไปที่พวกเขาแล้วกล่าวขึ้น “เป็นพวกเจ้าที่สมองพิการหรือพวกเราสมองพิการ? เจ้าควรจะพูดได้แล้วว่าทำไมโรงเตี๊ยมเดิมที่พวกเจ้าจองไว้นั้นไม่สามารถเข้าอยู่ได้? ถ้าหากว่าไม่มีปัญหาพวกเจ้าจะอยากเปลี่ยนทำไม?”
“ไร้ซึ่งปัญหา!” ชายหน้ากลมผู้นั้นกล่าว
“เช่นนั้นพวกเจ้าก็ไสหัวไปได้แล้ว” ใช่อยู่ว่าทวีปอวี้โจวนั้นมีเงิน แต่หอหมอปีศาจของนางในตอนนี้เองก็ดูดเงินได้มากเช่นกัน
ถ้าจะเทียบเรื่องการเอาเงินออกมาฟาดกัน ใครจะต้องกลัวใครนั้นเรื่องนี้ก็ยังไม่แน่
ชายหน้ากลมกล่าวอย่างโกรธเคือง “สาวน้อย เจ้ากลับกล้าที่จะกล่าวเช่นนี้กับข้า?”
“มู่เฉียนซีพูดเช่นนั้นกับพวกเจ้าแล้วยังไง? หรือว่าพวกเจ้าอยากจะต่อสู้?”
“อย่าได้คิดว่าพวกเจ้ามีหยกวิญญาณมากมายแล้วจะแน่ ถ้าหากว่าสู้กันขึ้นมาละก็ พวกเราไม่กลัวพวกเจ้าหรอก”
“……”
ก่อนการแข่งกันใหญ่ร้อยสำนักจะเริ่มขึ้น มีกฏว่าห้ามก่อเรื่อง
ถ้าหากก่อเรื่องขึ้นจะถูกตัดสิทธิ์ในการเข้าแข่งขัน ดังนั้นแล้วพวกสำนักจินซินจึงถือว่าตนเองมีเงินแล้วทำโอหัง แต่กลับไม่กล้าที่จะต่อสู้
“พวกเจ้าจะไม่แลกจริงเหรอ? หยกวิญญาณนี่ไม่น้อยเลยนะ” น้ำเส
