าถิงโกรธเกรี้ยวขึ้นแล้ว “ข้าจะทำให้เจ้าเสียใจ ที่เจ้ากล่าวคำนี้ออกมา!”
ขวั่บ ขวั่บ ขวั่บ!
ร่างทั้งสองได้อันตรธานหายไปจากสำนักศึกษา พวกเขาไปที่ยอดเขาที่มีคนอาศัยอยู่น้อย และได้เริ่มต่อสู้กัน
ทันทีที่ทั้งสองคนได้อันตรธานหายไปต่อหน้ามู่เฉียนซี สีหน้าของอาถิงก็พลันเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นทันที เคร่งขรึมอย่างที่มู่เฉียนซีนั้นไม่เคยเห็นมาก่อนแน่นอน
“หวงจิ่วเยี่ย ต่อให้เจ้าเคยทุ่มเทอย่างสุดกำลังเพื่อช่วยท่านพี่ของข้า แต่ข้าก็ยังอยากจะฆ่าเจ้าอยู่ดี” ดวงตาอันสดใสคู่นั้นเต็มไปด้วยจิตสังหาร
“ได้! ขอเพียงเจ้ามีความสามารถนั้นก็แล้วกัน” คำพูดของอาถิงนั้น จิ่วเยี่ยไม่ได้ประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย
เจ้านายของอาถิงกับสุ่ยจิงอิ๋งนั้นคือซี ดังนั้นสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือความปลอดภัยของซี
คนอื่น และเรื่องอื่นทั้งหมดนั้นล้วนแต่ไม่ใช่เรื่องที่สำคัญแล้ว
“เช่นนั้น ข้าจะทำให้เจ้าได้เห็น ว่าข้ามีความสามารถนั้นหรือไม่!”
ตูม! พลังอันบ้าคลั่งของทั้งสองได้ปะทะกันอย่างสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน
อันที่จริงสถานที่ที่ทั้งสองต่อสู้กันนั้นอยู่ห่างกับสำนักศึกษาซวนเสียมาก แต่ก็ยังคงรับรู้ได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้น
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วขึ้น พวกเขาทำเกินไปแล้ว คำพูดของนางที่พูดไปพวกเขาทำเป็นหูทวนลมหรือไง ?
อาการบาดเจ็บของนางยังไม่หาย ทันทีที่มู่เฉียนซีก้าวเท้าเดินนั้น บาดแผลของนางก็ทำให้นางเจ็บปวดขึ้น
ร่างสีเขียวร่างหนึ่งเคลื่อนไหวไ
