่ายังไงนะ มีวิธีแล้วอย่างนั้นเหรอ ?” พวกเขากล่าวขึ้นด้วยความตื่นเต้น
มู่เฉียนซีพยักหน้าก่อนจะกล่าวว่า “ดังนั้น ตอนนี้หัวหน้าหุบเขาไม่ต้องคิดสิ่งใดทั้งนั้น ตั้งใจรอข่าวดีจากข้า ดีหรือไม่ ?”
“ไม่ได้!” นึกไม่ถึงว่าหัวหน้าหุบเขาเวินเหรินจะปฏิเสธ
มู่เฉียนซีผงะไปครู่หนึ่ง นึกเช่นไรก็นึกไม่ออกว่าเหตุใดหัวหน้าหุบเขาโอสถถึงได้ปฏิเสธ ผลสุดท้ายชายชราสองสามคนจึงมาลากตัวมู่เฉียนซีไป
“เจ้าเหนื่อยมาหลายวันแล้ว ในเมื่อวันนี้เจ้าวางมือลงแล้วก็พักผ่อนก่อนเถอะ!”
ปัง! ครั้นแล้วมู่เฉียนซีก็ถูกขังเอาไว้ในห้อง
“เด็ก ๆ เตรียมอาหารตุ๋นยาจีนให้พร้อม ให้เสี่ยวซีบำรุงร่างกาย”
หลังจากที่มู่เฉียนซีถูกบังคับให้พักผ่อนเป็นเวลาหนึ่งวัน นางก็กลับไปศึกษาการปรุงยาสวรรค์ว่านหลิงที่ห้องปรุงยาต่อ
ตอนนี้หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินได้รับข่าวร้ายมากข่าวหนึ่ง “ว่ายังไงนะ พวกหุบเขาหมอเทวดาสารเลวเหล่านั้นเฝ้าอยู่ด้านนอกหุบเขาตลอด ไม่คิดที่จะกลับไปอย่างนั้นเหรอ”
“พวกมันคิดจะทำสิ่งใดกันแน่ ต่อให้พวกมันรู้ว่าหอโอสถอยู่ในหุบเขาโอสถ ก็ไม่มีทางหาหอโอสถเจอ คิดจะแย่งชิงไป ไม่มีทาง!”
“……”
ทว่า ตอนนี้ตาข้างซ้ายของหัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกระตุกขึ้น ต้องมีลางสังหรณ์ไม่ดีแน่!
หุบเขาหมอเทวดากำลังวางแผนทำสิ่งใดอยู่กันแน่
มู่เฉียนซียังคงขะมักเขม้นตั้งใจปรุงยาต่อไป ประกอบกับพลังธาตุวารีของนาง นางค้นพบว่าสามารถปรุงยาออกมาได้สมบูรณ์แบบเพื่อช่วยหอโอสถไ
