็นความลับของพวกเขาชาวหุบเขาโอสถและไม่ได้มีการแพร่งพรายออกไปข้างนอกอย่างแน่นอน
“พวกเราหุบเขาหมอเทวดาต้องการที่จะรู้เรื่องใดสักเรื่องหนึ่ง ที่จริงแล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร พวกท่านหุบเขาโอสถคิดว่าได้ปกปิดเรื่องนี้เอาไว้เป็นอย่างดี แต่ที่จริงมันมีรอยรั่วให้ความลับแพร่กระจายออกไปนับร้อยรูตั้งนานแล้ว”
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าว “วันนี้เจ้ากล่าวเรื่องนี้ขึ้นมา มีเป้าหมายอะไร?”
“ข้านั้นนำคำพูดของผู้เป็นอาจารย์ที่ฝากมาบอกว่า อาจารย์ของข้าอาจจะมีวิธีที่สามารถจะช่วยหอโอสถเอาไว้ได้ แต่อาจารย์ของข้าก็มีเงื่อนไข นั่นก็คืออยากที่จะยืมหอโอสถมาใช้เป็นเวลาหนึ่งพันปี”
การยืมของหุบเขาหมอเทวดา มีสิทธิ์ที่จะเป็นการยืมไปแต่ไม่ได้คืน
ในระยะเวลาหลายพันปี การที่หุบเขาหมอเทวดาแสดงความโลภในหอโอสถของพวกเขานั้นมิใช่เพียงแค่ครั้งสองครั้งเท่านั้น
และแต่ละครั้งนั้นไม่เคยประสบความสำเร็จอยู่ร่ำไป แต่ในคราวนี้พวกเขานั้นได้ใช้ลูกเล่นในจังหวะที่พวกเขากำลังย่ำแย่
หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินกล่าว “ข้าจะเอาอะไรไปเชื่อว่าอาจารย์ของเจ้านั้นจะสามารถทำได้ หุบเขาโอสถของเรานั้นมีผู้อาวุโสตั้งหลายท่านแต่ก็ยังไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงสถานะของหอโอสถได้ อาจารย์ของเจ้านั้นเป็นใครมาจากไหนกันที่จะสามารถ”
“ถ้าหากบอกว่า พวกเราหุบเขาหมอเทวดามีข่าวคราวของหม้อเทพนิรันดร์เล่า?” อวี้เหลียนชิงกล่าว
“อีกไม่นานพวกเราหุบเขาหมอเทวดาก็จะสามารถหาหม้
