อเทพนิรันดร์ได้พบแล้ว นอกจากการขึ้นไปบนชั้นที่เจ็ดของหอโอสถแล้ว บนโลกนี้ก็ยังมีหนทางอื่นที่สามารถช่วยหอโอสถเอาไว้ได้อีก นั่นก็คือราชันย์แห่งหม้อทั้งปวง หม้อเทพนิรันดร์! หัวหน้าหุบเขาเวินเหริน สิ่งที่ข้ากล่าวมานั้นมิผิด!” อวี้เหลียนชิงนั้นมีท่าทีของคนต่ำช้าที่กำลังได้ใจ
มู่เฉียนซีที่ยืนอยู่ด้านนอกนั้นได้ยินคำพูดเหล่านี้ก็แทบอดไม่ได้อยากที่จะหัวเราะออกมา นี่พวกหุบเขาหมอเทวดาคิดที่จะจับหมาป่าขาวด้วยมือเปล่าหรืออย่างไร?
อีกไม่นานพวกเขาก็จะได้หม้อเทพนิรันดร์มา พวกเขายังกล้าพูดออกมาได้ นี่มันฝันไปทั้งที่รู้อยู่แก่ใจชัด ๆ รอจนหุบเขาหมอเทวดาของพวกเขาถึงกาลพินาศก็จงอย่าได้หวังว่าจะได้ครอบครองหม้อเทพนิรันดร์
เมื่อได้ยินชื่อของหม้อเทพนิรันดร์ นั่นทำให้หัวหน้าหุบเขาเวินเหรินเบาใจลงไปบ้าง
มู่เฉียนซีนั้นเก่งกาจเป็นอย่างมาก แต่ว่าหนทางที่นางจะต้องเดินให้ถึงนั้นยังอีกยาวไกลและยังไม่รู้อีกว่าจะเกิดเหตุการณ์อะไรเปลี่ยนแปลงอีกหรือไม่
แน่นอนว่าเขาคงไม่ตอบตกลงไปในทันทีด้วยความใจร้อน เพราะเขานั้นรู้ดีว่าพวกหุบเขาหมอเทวดาวางแผนอะไรอยู่
ถ้าหากว่าพวกนั้นได้หอโอสถไป เช่นนั้นพวกมันก็จะทำให้โอสถเป็นสมบัติโดยเฉพาะของหุบเขาหมอเทวดาและทำประโยชน์ต่าง ๆ นานาให้พวกนั้น จนกระทั่งพวกนั้นได้เป็นใหญ่ในทั้งแดนใต้
อวี้เหลียนชิงกล่าว “ถึงแม้ว่าหอโอสถจะเป็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพชิ้นหนึ่ง แต่ว่าหอนั้นก็เป็นเหมือนกับอาจารย์
