อีก นี่เด็กผู้นี้เป็นปีศาจมาจากแห่งหนใดกัน
“หูของเจ้าไม่ได้หนวก เจ้าคงรู้ดี”
เมื่อผู้อาวุโสหลอกเอาสมบัติของอาจารย์ใหญ่หวงฝู่ไปแล้วไม่น้อย เขาก็เริ่มแบ่งปันกับลูกศิษย์ของตน “ฮืม เลือกเอาเถิด อะไรที่ชอบก็หยิบเอาไปได้ตามสบาย เชิญ ๆ ๆ”
มู่เฉียนซี “ท่านอาจารย์ ท่านเปิดเผยนิสัยของท่านออกมาแล้ว ข้านั้นนึกมาโดยตลอดว่าท่านเป็นผู้อาวุโสที่เคร่งครัด”
ใบหน้าที่กำลังได้ใจจนลืมตนไปนั้นพลันแข็งทื่อขึ้นมาในทันใด ทำเช่นไรดี เพียงเวลาแค่ชั่ววูบก็เผลอเผยให้ลูกศิษย์เห็นนิสัยที่แท้จริงของตนเข้าแล้ว นี่หมายความว่าเขาไม่สามารถทำตัวยิ่งใหญ่สูงส่งต่อหน้าผู้เป็นศิษย์ได้อีกต่อไปแล้วเช่นนั้นหรือ
“อะแฮ่ม! เรื่องในวันนี้เจ้าอย่าให้ผู้อื่นรู้ล่ะ”
……
การเข้าร่วมการคัดเลือกในครั้งนี้ แน่นอนว่าจะต้องเผชิญกับคนของหุบเขาหมอเทวดา มู่เฉียนซีนางออกจากสำนักศึกษาไปหนึ่งครา และไปพบกับจวินโม่ซี
เมื่อเห็นมู่เฉียนซีมา โม่จิ่นสุดแสนดีใจ “นายท่านมาแล้ว หัวหน้านักปรุงยาจวินกำลังกินอยู่เลย”
มู่เฉียนซีแสยะยิ้มมุมปากก่อนจะแค่นหัวเราะเบา ๆ “เหอะ ๆ เจ้าจวินโม่ซีนี่กินได้กินดีจริง ๆ เขากินเสียจนหอหมอปีศาจของข้าจนแล้วหรือยัง ?”
“เป็นเพราะหัวหน้านักปรุงยาจวินกินเยอะมาก เช่นนั้นแล้วข้าจึงกดเงินตอบแทนของเขาลง นั่นทำให้รายรับรายจ่ายมั่นคงไม่ขาดทุน นายท่านวางใจเถิด”
“ดี ดีเลย ฮืม ข้าจะไปหาเขาเสียหน่อย” เมื่อมู่เฉียนซีขึ้นไปชั้นบน นางพบว่าจว
