ลง ๆ
มู่เฉียนซีกล่าว “ต้องขอบใจเจ้ามากที่แข่งฝีเท้ากับข้า ทำให้ข้าได้ฝึกฝนความเร็วจนความเร็วของข้าเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เช่นนี้ เจ้าคิดว่าข้าควรจะแบ่งคะแนนให้เจ้าสักหน่อยหรือไม่ เพื่อเป็นการขอบใจเจ้า!”
สีหน้าของหลัวเท่อดำคล้ำด้วยความโกรธเกรี้ยว “ข้าประเมินเจ้าต่ำไปจริง ๆ”
ทักษะฝีเท้านั้นงดงามเป็นอย่างมาก มียาวิญญาณระดับสูงที่กินเท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมด การแข่งขันความเร็วกับนาง เป็นความผิดพลาดอย่างมหันต์
พลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมา “ความเร็วสู้ไม่ได้ แต่เจ้าก็ไม่อาจทำอะไรข้าได้ ศิษย์น้อง!”
อ๊าาา! เสียงกรีดร้องเสียดแทงหัวใจสะเทือนฟ้าสะเทือนดินดังขึ้น
สีหน้าของฉูห้าวพลันเปลี่ยนไปทันที “แย่แล้ว นี่คือการโจมตีด้วยเสียงที่หลัวเท่อชำนาญที่สุด พี่ใหญ่มู่ระวังตัวด้วย!”
ชั่วครู่หนึ่ง พวกเขาก็รู้สึกปวดหัวจนแทบจะระเบิด สีหน้าของมู่เฉียนซียังคงไม่เปลี่ยนแปลงถึงแม้ว่านางจะตกอยู่ท่ามกลางกระแสน้ำวนของคลื่นเสียงนั้นก็ตาม
หลัวเท่อกล่าว “ศิษย์น้องมู่เฉียนซี เจ้าช่างเสแสร้งเก่งกาจยิ่งนัก! ภายใต้การโจมตีด้วยเสียงของข้าแล้ว เจ้าต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน เว้นเสียแต่เจ้าจะหูหนวก!”
มู่เฉียนซีเข้าสู่สนามรบด้วยสีหน้าอันราบเรียบเฉกเช่นเดิม กระบี่มังกรเพลิงถูกนางชักออกมาจากฝักอีกครั้ง!
นางกวัดแกว่งกระบี่ไปมา เคลื่อนตัวออกจากกระแสน้ำวนของคลื่นเสียงนั้น และตะโกนขึ้นอย่างเย็นชาว่า “มังกรเพลิงสังหาร!”
ตูม! ร่างขอ
