ิ้ม จัดการคนของนิกายปีศาจดำเหล่านั้นเสียสิ้น
เมืองทั้งเมืองถูกนิกายปีศาจดำยึดครองไปแล้ว และทั้งเมืองก็เริ่มทำการค้นหาตัวอาจารย์ใหญ่อย่างม้วนผืนพรมหา
ในจำนวนคนของอีกฝ่าย มีคนจำนวนไม่น้อยที่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้อาวุโสทั้งห้า พวกนั้นจึงไม่กล้าโผล่หน้าออกมาท้าทายเหล่าผู้อาวุโสโดยตรง ทว่าลอบส่งข่าวเพื่อให้พวกของรองเจ้านิกายปีศาจดำมารวมพลกันที่นี่
แต่ปรากฏว่ารองเจ้านิกายนั้นมิได้ตอบรับกลับมาหาพวกเขาเลยแม้แต่นิด นั่นทำให้พวกเขาประหลาดใจเป็นอย่างมาก
“อาจารย์ใหญ่ นี่ท่านไปอยู่ที่ใดกันแน่ ?”
ยิ่งเวลายืดเยื้อออกไปมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้เหล่าผู้อาวุโสกระวนกระวายมากขึ้นเท่านั้น
อยู่ ๆ มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นมา “เอ๊ะ! ข้าได้กลิ่นของสิ่งมีพิษ เกรงว่าราชาแห่งพิษคงจะอยู่ไม่ไกลจากบริเวณนี้”
ผู้อาวุโสขยับจมูกสูดดมก่อนจะกล่าวขึ้น “กลิ่นของสิ่งมีพิษ ทำไมข้าถึงไม่ได้กลิ่น สาวน้อย เจ้าคงมิได้กำลังล้อเล่นกระมัง”
เมื่อหลิงได้ยินคำพูดเช่นนี้ก็รู้สึกไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก “พวกเหล่าผู้เฒ่าทั้งหลายจะไปเทียบกับซีเอ๋อร์ได้ยังไง ซีเอ๋อร์บอกว่ามีกลิ่น เช่นนั้นมันก็ต้องมีอยู่จริงอย่างแน่นอน”
ตลอดทางมานี้เหล่าผู้อาวุโสรับไม่ได้กับเจ้าคนบ้าเห่อหลานสาวผู้นี้จริง ๆ ในสายตาของเขามีแต่หลานสาวของตนแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้นที่ดีและสมบูรณ์แบบที่สุดในใต้หล้านี้ พวกเขาเหล่าผู้เฒ่าเสมือนเป็นสิ่งที่ขวางหูขวางตาเขาเป็นที่สุด
จริงอ
