ในห้องเรียน ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้น “เอาล่ะ ข้าจะเรียกชื่อไปพลางให้ยาแก้พิษไปด้วย”
“เฟิงซีอวี่”
“ขอรับ!” “รับยาถอนพิษไปได้” ยาเม็ดหนึ่งถูกมู่เฉียนซีโยนออกไป
“จ้านเทียนอวี้”
“ขอรับ!”
“ชิวเฟิงป๋อ…”
“ขอรับ!”
“…”
หลังจากเรียกชื่อครบทุกคน พวกเขาก็ได้รับยาถอนพิษกันถ้วนหน้าซึ่งพวกเขารีบใช้มันอย่างเร็วรี่ ในที่สุดความเจ็บปวดอันร้อนระบมที่แผดเผาทั่วร่างก็หายไปเสียที
พวกเขาถอนหายใจโล่งอกและเงยหน้าขึ้นมองเด็กหนุ่มที่แตกต่างจากมนุษย์ทั่วไปผู้นี้ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะได้พบกับอาจารย์ที่ดุร้าย อีกทั้งยังสามารถใช้ยาพิษเล่นงานพวกเขาเป็นการลงโทษได้อีกด้วย
พวกเขาจะทำอย่างไรดี ?
นักเรียนใหม่ของสํานักย่อยปรุงยาเข้าเรียนเร็วกว่าสํานักส่วนนอกซวนเสีย พวกเขาเข้าเรียนมาหนึ่งเดือนแล้ว แต่ยังไม่เข้าใจอะไรเลยสักอย่าง มีอาจารย์เจ็ดถึงแปดคนที่โกรธพวกเขาจนถึงกับต้องหนีไป ที่น่าเศร้าคือแต่ละคนทําอะไรพวกเขาไม่ได้เลย
แต่วันนี้ คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าอาจารย์คนใหม่ผู้นี้จะลงมือกับพวกเขาก่อนแล้ว อีกทั้งยังน่าตื่นกลัวมาก
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “ยังมีอีกสี่คนที่ไม่อยู่หอพัก พวกเจ้ารู้ไหมว่าพวกเขาไปไหน ?”
“พวกเราก็ไม่รู้เหมือนกันขอรับ”
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วมองพวกเขาด้วยสายตาคาดคั้น
“พวกเราไม่รู้จริง ๆ ขอรับ”
มู่เฉียนซีจึงพยักหน้า “ได้ เช่นนั้นข้าจัดการพวกเจ้าก่อนแล้วกัน”
“พวกเจ้าทั้งหลายจงตามข้ามาที่ห้องตําราประจำสํานักย่อยปร
