ธาอีกต่อไป” จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างท้าทาย
มู่เฉียนซีแสยะยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเขาจะไปข่มขู่อาจารย์ใหญ่มาจริง ๆ ที่ร้ายกาจคือเขาเอาสำนักซวนเสียไปข่มขู่มา
อาจารย์ใหญ่คิดอย่างหนัก เดิมทีงานเลี้ยงต้อนรับเหล่าศิษย์หน้าใหม่ อยู่ดี ๆ ก็ได้เป็นการไปนำพาเทพมารที่ชั่วร้ายเข้ามา
จิ่วเยี่ยนั้นราวกับเป็นเทพมารที่ทุกชีวิตทุกสรรพสิ่งในสายตาของเขาล้วนแต่เหมือนกับมดปลวก อาจารย์ใหญ่คิดไม่ออกจริง ๆ ว่าเหตุใดผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้จึงได้มาปรากฏตัวที่สำนักศึกษาซวนเสียเล็ก ๆ ของเขา
ใช่แล้ว สำนักศึกษาซวนเสียนั้นเล็กยิ่งนัก ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสำนักนิกายระดับสองเพียงแห่งเดียวของทวีปเสียโจวก็ตาม แต่เมื่อมองไปในโลกสี่ทิศแล้ว มันมิได้มีชื่อที่ติดอันดับเลยด้วยซ้ำ เหมือนกับว่าท่านผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้สามารถโบกมือเพียงครั้งเดียวก็ทำให้สำนักศึกษาซวนเสียทั้งสำนักสลายหายไปกับอากาศได้ เขาคิดที่จะทำอะไร อาจารย์ใหญ่เองก็ไปหยุดยั้งเขามิได้
แต่เขาเองก็นึกไม่ถึงว่าผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้จะมีคำร้องขอที่ง่ายดายเช่นนั้น เขาอยากขออยู่ในสำนักศึกษาและเป็นอาจารย์สอนส่วนบุคคลของศิษย์ใหม่ผู้หนึ่งก็เท่านั้น
แม้ศิษย์ใหม่ผู้นั้นจะเป็นอัจฉริยะที่ได้อันดับหนึ่งในการสอบก็ตาม และการที่มีอาจาย์ผู้เป็นยอดฝีมือเช่นนี้คอยชี้แนะ นั่นช่างเป็นวาสนาที่หมื่นปีก็ยากจะหาได้
เขาตอบรับอย่างยินดี และเรื่องหลังจากนั้นที่จิ่วเยี่ยถามไป เขาก็ตอบออกมาตามจริง แต่ใ
